Een echtpaar dat samenwerkt, produceert zijn eigen film uit de jaren twintig, vergelijkbaar met die van Oskar Barnack, in wat zij de kleinste filmfabriek ter wereld noemen, en ze plannen om dit te filmen met een Leica-camera van honderd jaar oud.
Mark Osterman en France Scully Osterman uit Rochester, New York, zijn filmfans en opvoeders die erin geslaagd zijn alle nodige spullen bij elkaar te verzamelen om daadwerkelijk hun eigen filmstock thuis te maken — de enigen ter wereld buiten grote fabrikanten die dit doen.
Tot de indrukwekkende items die ze hebben bemachtigd behoren onder meer een filmcoatingmachine, een vintage perforatiemachine voor film, een slitter, een 1926 Leitz-variabele vergroter, een zeldzame FIMAN-ontwikkeldrum en duizenden meters blanco filmstock.
Nu 71 jaar oud heeft Mark het grootste deel van zijn leven gewerkt bij het George Eastman Museum, waar zijn taak bestond uit het onderzoeken van de evolutie van de fotografie, zodat hij conservatoren kon leren hoe beelden te identificeren op basis van het gebruikte proces en hoe ze in de loop der tijd zullen deterioreren.
“Ik kom uit een cultuur waarin men leert hoe dingen te doen zonder financiële waarde,” vertelt Osterman telefonisch aan PetaPixel. “Het gaat om intellectuele waarde.”
Inderdaad is het ambitieuze project om hun eigen film te maken niet gericht op commercieel gewin, aangezien hij en France slechts een fractie zullen produceren van wat grote fabrikanten zoals Kodak maken.
Aan een zeldzame camera gekomen
Het hele project begon toen Mark en France in Istanbul, Turkije, les gaven in technieken voor gelatinële emulsie. Daar kregen ze een Leica 1a “Hockey Stick”-kamera in handen. Mark raakte er meteen in de ban, en voordat hij terugkeerde naar de Verenigde Staten had hij er al een gekocht via Facebook Marketplace.
Mark vertelt aan Rust Magazine dat dit hem inspireerde om het type film na te maken dat Oskar Barnack, de uitvinder van de eerste 35mm-filmcamera, gebruikte in de allereerste Leica-camera’s uit de jaren twintig.
De film die Barnack aan het begin van de 20e eeuw gebruikte, verschilt van de latere film- stocken: hij is namelijk gevoelig voor blauw- en violetlicht, bekend als orthochromatische film.
“Niet geel, niet oranje, niet bruin, niet rood,” zegt Mark. “Dat geeft een andere uitstraling aan wat je fotografeert.”
De film behoudt een fijne korrelstructuur, wat toeliet tot Leica’s oorspronkelijke idee van “klein negatief, grote afdruk.” Deze vroege films kenden een extreem lage ISO van 1 of 2, maar Mark is erin geslaagd dit te verbeteren naar ongeveer 10–20.
Het voordeel van werken met film die niet gevoelig is voor rood licht, is dat Mark en France de stok onder rood licht kunnen hanteren. Dat betekent dat het echtpaar hun proces daadwerkelijk kan tonen, iets waar ze volop van profiteren door een documentaire over hun project te maken.
“In ons geval kunnen we iedereen elke stap van elke handeling laten zien, wat je met moderne film niet kunt zien,” zegt Mark.
Mark en France hebben een GoFundMe opgezet zodat een videograaf en een geluidstechnicus samen met hen naar het Leica-hoofdkantoor in Wetzlar, Duitsland, kunnen afreizen, waar ze niet alleen hun MO-1925-film zullen presenteren die lijkt op wat Barnack zo’n 100 jaar geleden maakte, maar Mark — een man met een talent voor het verwerven van stukken fotografische geschiedenis en filmmateriaal — zal ook een unieke filmrol meenemen die door Barnack zelf in 1914 is opgenomen.
“Het is een van de oudste 35mm-films die nog bestaat,” zegt Mark, die de film eerst in bezit kreeg zodat hij deze kon vergelijken met het stock waar hij en France aan werken. “We kunnen bewijzen dat het Kodak-film is. We maken dezelfde emulsie die hij gebruikte, en als we naar Wetzlar gaan, een van de dingen die we gaan doen, is die filmrol schenken aan het Leica Museum. Het is een flinke zaak.”
Mark voegt eraan toe dat hij en France geen cent zullen verdienen aan de documentaire; het geld is uitsluitend bedoeld voor de opnames in Wetzlar en Rochester. “Het spijt me dat ik geen zilvernitraat in het budget heb opgenomen,” grap hij.
Je kunt de GoFundMe van Mark en France hier vinden. Hun website is hier.
