Deze week publiceerde Lee Morris van Fstoppers een video met de titel “Your Memory Cards Are Probably Fake.” In die video stelt hij dat malafide bedrijven zo wijdverspreid zijn en zo bedreven in het faken van hun producten dat het waarschijnlijk is dat bijna elke fotograaf ooit slachtoffer wordt.
Dat klinkt als een vrij brede bewering, maar gezien de stijgende prijs van geheugenopslag kan het nu een groter probleem zijn dan een paar jaar geleden. Dit blijft een opvallende keuze, maar fotografen geven duizenden euro’s uit aan een nieuwe camera en proberen vervolgens de goedkoopste deal te vinden voor geheugenkaarten. Dat is de mentaliteit waarop deze scam-bedrijven proberen in te spelen.
In de video toont Morris meerdere SanDisk-geheugenkaarten die hij via een mix van Amazon en eBay heeft aangeschaft en merkt op dat, als ze naast elkaar liggen, ze identiek lijken aan elkaar. De ongeldige kaart is visueel niet te onderscheiden.
“SanDisk, specifiek, verandert altijd het ontwerp van hun doosjes en van hun geheugenkaarten. Dus, het is niet zo dat je gemakkelijk online kunt opzoeken hoe de kaart of de verpakking eruit zou moeten zien, want juist wanneer je denkt dat je weet waar je het over hebt en hoe de doos eruit zou moeten zien, komt SanDisk met een nieuw ontwerp,” zegt Lee.
Hij heeft gelijk, en hij werd zelfs verrast door de grote ontwerpwijziging die SanDisk onlangs doorvoerde, toen het zijn logo vernieuwde als onderdeel van de splitsing van het voormalige moederbedrijf Western Digital.
What is a Scam Memory Card?
Zoals Morris aangeeft, blijft de strategie achter een scam-geheugenkaart vrijwel hetzelfde als bij scam-SSD’s of scam-HDD’s. In een notendop gebruiken deze oplichters een ogenschijnlijk officiële behuizing en vullen die met geheugen van lagere kwaliteit, en verkopen het vervolgens voor de prijs van het dure product.
Ze doen hetzelfde voor SD-kaarten, maar in dat geval is het veel moeilijker vast te stellen, aangezien de interne onderdelen van een scam-SD-kaart visueel identiek zijn aan die van een legitieme kaart. Het verschil zal zich op een van twee manieren bekendmaken: ofwel heeft de kaart minder opslagcapaciteit dan op het etiket staat, ofwel blijkt de snelheid van de kaart niet zo hoog te zijn als wordt beweerd.
De enige manier om te controleren of een kaart legitiem is, is door testen uit te voeren. Morris raadt software aan genaamd F3XSwift, die de kaart test op ware capaciteit, evenals Blackmagic Disk Speed Test om de werkelijke snelheid te controleren. PetaPixel raadt ook Blackmagic Disk Speed Test aan, maar kan geen oordeel geven over de bruikbaarheid van F3XSwift.
How Scam Memory Cards Get You
Voor de video kocht Morris kaarten via Amazon en eBay. Dat fotografen nooit geheugenkaarten via eBay zouden moeten kopen, spreekt voor zich, zodat Morris’ keuze om dit voor de video te doen wat geforceerd overkomt voor hoe een verantwoordelijke fotograaf zich zou gedragen. Dat gezegd hebbende bestaan er legitieme punten met betrekking tot Amazon en Walmart.
Lee stelt dat door de manier waarop Amazon en Walmart hun online winkels hebben ingericht, het makkelijk is om het uiterst belangrijke detail te missen van wie de verkoper van een product daadwerkelijk is.
En daar heeft hij gelijk in.
Als ik vandaag naar Amazon kijk, zijn de topproducten voor een SanDisk SD-kaart een 256GB V30 kaart en een 128GB V30 kaart. De eerste kaart wordt verkocht door een bedrijf genaamd MemoryWhiz terwijl de tweede wordt verzonden en verkocht door Amazon. In beide gevallen hebben de productpagina’s voor deze kaarten een “Visit the SanDisk Store”-koppeling bovenaan. Maar wanneer ik die koppeling volg en verder zoek naar de SD-kaarten, blijken alle kaarten daar te worden verzonden en verkocht door Adorama.
Morris gelooft dat verkopers met namen zoals “MemoryWhiz” de meest waarschijnlijke bron van deze scams zijn. In zijn geval was het een verkoper genaamd “Stavy Sales.”
“Wie zijn ze? Ik heb geen idee. En hier is wat dit zo moeilijk maakt om bij te houden. Als je hier omlaag scrolt en op andere verkopers op Amazon klikt, zie je hier twintig verschillende opties. We kunnen door elk van deze hier bladeren en alle verschillende verkopers van exact hetzelfde product bekijken. En terwijl je deze pagina verfrist, kan de ‘verkocht door’-vermelding veranderen,” zegt hij.
“Je denkt misschien dat je het koopt van Stavy Sales, wie het ook zijn, maar zonder dat je het merkt, kun je de pagina verversen en plotseling koop je van een andere verkoper die beweert dit exacte product te verkopen, maar het kan een namaak zijn,” gaat hij verder.
“De enige reden dat ik in deze video de focus leg op SanDisk, is omdat SanDisk de kaarten is die ik persoonlijk gebruik. Ik vertrouw hen het meest.”
Dat is een interessante opmerking, gezien SanDisk de enige grote geheugenfabrikant is in de fotografiesector die een geschiedenis heeft van bedrijfsbeslissingen die fotografen hun data kunnen kosten.
PetaPixel benaderde SanDisk om de aanbevolen methode te vragen om scams te vermijden, maar het bedrijf reageerde niet op verzoeken om commentaar.
Wat Kunnen Fotograferen Doen?
Een van de beweringen die Morris in zijn video maakt, is dat er maar een paar bedrijven zijn die daadwerkelijk hun eigen dies (chips) voor geheugenkaarten produceren.
“Wat ik onlangs heb geleerd, is dat er maar een handvol bedrijven op de aarde zijn die überhaupt in staat zijn de interne componenten van een SD-geheugenkaart te maken, en allemaal legitieme bedrijven die nooit neppe geheugenkaarten zouden produceren. Veel van de andere merken waarvan je waarschijnlijk hebt gehoord die mogelijk duurdere geheugenkaarten dan SanDisk verkopen, vervaardigen geen kaarten zelf en kopen deze voorgefabriceerde chips van verschillende fabrieken wereldwijd en plakken hun etiket erop,” zegt hij.
Dit is een vrij cynische en vereenvoudigde weergave van de realiteit.
“Over het etiketteren: dat is inderdaad een terecht punt om op te letten. De realiteit is dat slechts een handvol bedrijven daadwerkelijk NAND fabriceren, dus de meeste kaartmerken halen flash en controllers in in plaats van die zelf te maken,” vertelt Chris Kooistra, Vice President Marketing bij OWC, aan PetaPixel.
“Wat merken onderscheidt, is alles wat daarna gebeurt: welke NAND-kwaliteit wordt geselecteerd, hoe de controller en firmware zijn afgesteld, hoeveel validatie elke kaart doorloopt, en wie erachter staat wanneer er eentje faalt in het veld. Firmware is hiervan een goed voorbeeld; onze Innergize-software voert gezondheidscontroles uit, past firmware-updates toe en zorgt ervoor dat kaarten in de loop der tijd blijven presteren zoals ze horen. Het werkt ook alleen met OWC-kaarten en OWC-lezers, dus het ecosysteem zelf doet de verificatie. Een echte OWC-kaart draait erin mee. Iets dat ons label draagt maar niet van ons is, draait er niet in mee. Dat is een ecosysteem dat echt werk verricht, geen sticker. Eenvoudig gezegd: als een geheugenkaart slechts een etiket op iemand anders zijn product was, zou er geen reden zijn voor OWC om in deze categorie te zitten.”
Morris heeft voor deze video met geen enkele geheugenkaart- producent gesproken. In plaats daarvan praat hij met een bedrijf genaamd Salvage Data. Zij vertellen Morris dat het niet zozeer SanDisk is dat het grootste probleem vormt, maar eerder scam-versies van Lexar en Samsung.
PetaPixel heeft Lexar benaderd en gevraagd of zij problemen hadden ondervonden met vervalste of frauduleuze geheugenkaarten die als echte Lexar-producten werden verkocht.
“Zoals bij veel toonaangevende consumenten-electronica-merken, is Lexar zich ervan bewust dat vervalsingen af en toe kunnen verschijnen op open marktplaatsen zoals Amazon, eBay en anderen. Consumenten beschermen en de authenticiteit van producten behouden zijn topprioriteiten voor Lexar, en we monitoren actief kanalen om verdachte vervalste advertenties te verwijderen wanneer ze worden geïdentificeerd,” aldus Lexar.
“Lexar-producten ondergaan rigoureuze validatie en kwaliteitscontroles voordat ze bij consumenten terechtkomen. Omdat vervalsingen deze controles omzeilen, kunnen consumenten prestatie-, betrouwbaarheid- of capaciteitsproblemen ervaren die niet overeenstemmen met echte Lexar-producten.”
Maar terwijl Lexar erkent dat vervalsingen bestaan, verduidelijkt het dat Morris’ werkwijze niet duidelijk is of, belangrijker nog, geen weerspiegeling is van de acties van een geïnformeerde klant.
“We kunnen geen commentaar geven op de beweringen in de video of de methoden die zijn gebruikt om tot die conclusies te komen. eBay is geen geautoriseerde reseller van Lexar-producten, dus extra voorzichtigheid is geboden bij aankopen via niet-geautoriseerde kanalen. Het is ook vermeldenswaard dat de video lijkt op een betaalde samenwerking tussen Salvage Data, een data-recover-platform, en Fstoppers, aangezien er een partner-ID aan de URL-koppeling is gekoppeld,” aldus Lexar.
Deze samenwerking wordt niet genoemd door Morris.
“Als de focus van de video ligt op het vergroten van het bewustzijn van niet-authentieke producten en het aanbieden van image-recovery-diensten, is het vermeldenswaardig dat Lexar gratis image-recovery-software aanbiedt, waarmee onze inzet voor klanten wordt versterkt in wat normaal gesproken een betaalde dienst is bij andere merken en diensten,” voegt Lexar toe, waarschijnlijk verwijzend naar Salvage Data die een soortgelijke dienst aanbiedt, maar tegen betaling.
Om scams te vermijden, zegt Lexar fotografen alleen te moeten kopen bij geautoriseerde retailers, te vinden op de pagina “Waar te koop” op hun website.
“Wanneer u winkelt op online marktplaatsen, moeten consumenten de verkoperinformatie zorgvuldig controleren en, indien mogelijk, zoeken naar producten die gemarkeerd zijn met ‘Ships from and sold by Amazon.com’ om ervoor te zorgen dat de voorraad rechtstreeks via Amazons eerstepartij-retailkanaal wordt geleverd,” aldus Lexar.
“Consumenten moeten ook waakzaam zijn voor opmerkelijk lage prijzen die aanzienlijk onder de marktwaarde liggen op open marktplaatsen, omdat dit vaak signalen zijn van ongeautoriseerde of vervalste producten. Aankopen via gerenommeerde retailers blijven de beste manier om de authenticiteit van een product te waarborgen.”
“We hebben dit niet uit eigen ervaring gezien met ons eigen product, maar het is wel een groeiend probleem in deze categorie,” zegt Kooistra over scam-kaarten.
“Vervalste en heretikette kaarten komen meestal via ongeautoriseerde verkopers, zien er van buitenaf prima uit en onthullen de lagere kwaliteit flash of nep-capaciteit pas wanneer de kaart vol is of onder belasting staat. De bescherming is dezelfde als die voor elke opslag: koop rechtstreeks bij de fabrikant of bij een geautoriseerde reseller, beschouw abnormaal lage prijzen als een waarschuwingssignaal en gebruik de beschikbare hulpmiddelen om te controleren wat je hebt en echt is.”
So, Are Counterfeit, Scam SD Memory Cards Really a Problem?
Vervalste geheugenkaarten vormen duidelijk een echt probleem, maar hoe wijdverspreid het probleem is, hangt sterk af van hoe een koper handelt. Ten eerste, als een klant geheugenkaarten koopt bij niet-geautoriseerde verkopers, zoals op eBay, loopt hij aanzienlijk meer risico. Nu de prijzen voor geheugen zo hoog zijn, is die redenering begrijpelijk, maar het gaan naar derden en het kopen van nieuwe of, zoals Morris deed, “gereviseerde” kaarten uit dubieuze bronnen is simpelweg vragen om problemen.
Het belangrijkste probleem zal Amazon zijn. In 2024 winkelen meer dan 80% van de Amerikaanse huishoudens via Amazon. Dat betekent dat een groot deel van de consumenten waarschijnlijk hun geheugenkaarten daar vandaan haalt, en wanneer Amazon duidelijk verkopers bevoordeelt die geen geautoriseerde retailers zijn – zoals hierboven gedemonstreerd – is dat een probleem.
Dit probleem zal alleen opgelost worden door een combinatie van Amazon die beter aangeeft welke producten en verkopers correct zijn, en kopers die beter geïnformeerd raken. Dus hoewel Morris’ methoden niet zonder gebreken zijn, is de algemene boodschap die hij probeert uit te dragen redelijk logisch.
