Het is zonder twijfel de beroemdste straatfoto ooit gemaakt. Geschoten in 1932, Behind the Gare Saint-Lazare belichaamt Henri Cartier-Bressons credo, het beslissende moment. Toch moest de iconische fotograaf zijn eigen strikte regels doorbreken om dit beeld te laten ontstaan.
In een boeiende video van de kunstgeschiedenispagina The Gaze vertelt verteller Matthijs Van Mierlo dat Cartier-Bresson de iconische beelden bijsnijdt — iets waar hij zijn hele carrière tegen vocht, omdat hij vond dat de fotograaf het in-camera perfect moest vastleggen.
“De fotograaf heeft het geschoten zonder goed te kijken,” legt Van Mierlo uit. Dit komt doordat toen hij bij de plek van de foto aankwam — wat, zoals de titel van de foto suggereert, achter het Gare Saint-Lazare treinstation in Parijs ligt — Cartier-Bresson werd geconfronteerd met een hek dat zijn zicht blokkeerde.
Echter was er een kleine opening in het hek waardoor Cartier-Bresson net zijn lens erdoor kon zetten. Maar de zoeker van de Leica 1-camera die hij gebruikte steekt zo uit dat hij er niet doorheen kon kijken, waardoor hij blind werd.
“De planken zaten zo,” legt Cartier-Bresson uit in een archiefinterview terwijl hij naar het hek wijst. “En ik kon net de lens doorlaten passen.”
Desalniettemin leek Cartier-Bresson de scène te waarderen en wachtte geduldig op het beslissende moment, vermoedelijk terwijl hij buiten zijn zoeker naar het tafereel keek. Bij het ontwikkelen van het film ontdekte Cartier-Bresson dat het beroemde kader een stuk van het houten hek bevatte aan de linkerzijde van de afbeelding, wat hij besloot weg te snijden, evenals een stuk van de onderkant.
“De ruimte tussen de planken was niet helemaal breed genoeg voor mijn lens, wat de reden is dat de foto aan de linkerkant afgesneden is,” heeft Cartier-Bresson ooit verklaard.
“Behind Gare Saint-Lazare werd een icoon van straatfotografie,” voegt Van Mierlo toe. “Een fractie van een seconde, perfect vastgelegd met prachtige leidende lijnen, kleine bewegingen en verbazingwekkende reflecties die op het punt staan gebroken te worden.”
Cartier-Bresson noemde de foto nederig “geluk.” Maar dat is moeilijk te geloven als zijn filosofie van het beslissende moment in wezen de fundamenten van straatfotografie heeft gelegd en hij nog vele andere beroemde beelden heeft gemaakt.
