Heb je ooit A/B-vergelijkingen uitgevoerd met isolatieapparatuur? Ik heb dat wel. Ik hoor vaak de voordelen van het toevoegen van zulke apparaten aan mijn systeem, en ik heb nogal wat voetjes, bases, pads en andere dempingsmiddelen verzameld. Laat me een klein geheim verklappen: de meeste maken daadwerkelijk een hoorbare verandering, maar die is vaak subtiel en vereist een goed getraind oor om te begrijpen wat er aan de hand is. Nadat ik een A/B-vergelijking had uitgevoerd met de IsoAcoustics Gaia Neo isolatie-apparaten, die ontworpen zijn om de standaard voetjes van luidsprekers te vervangen, ben ik tot de conclusie gekomen dat niet alle voetjes gelijk zijn.
De demonstratie van IsoAcoustics Gaia Neo was behoorlijk eenvoudig. De exposanten zetten twee paren Monitor Audio vloerstaanders op – één met de IsoAcoustics Gaia Neo-voeten en één zonder. Alles werd gevoed door bescheiden Cambridge Audio-onderdelen. Door een schakeling tussen de twee luidsprekers heen wisselden de exposanten bijna willekeurig tussen de twee stel transducers. Je kon zien of de IsoAcoustics Gaia Neo-apparaten ingeschakeld waren aan een eenvoudige groene LED bovenop het rek. Bij de eerste paar schakelingen hoorde ik onmiddellijk een verschil. De Gaia Neos gaven meer lucht en ruimte aan de muzikale voorstelling, en het hoog klonk aanzienlijk natuurlijker. Na een paar minuten luisteren begon ik aantekeningen te maken over wat ik hoorde en het viel me plotseling op dat ik het verschil gemakkelijk kon zien, met of zonder het groene lampje. Is dat een echte blindvergelijking? Misschien.
Je zou de A/B-protocolering hier kunnen bekritiseren. Mijn eerste gedachte was dat de IsoAcoustics Gaia Neo-vergelijkingen beïnvloed konden zijn door de exacte ligging van elk paar luidsprekers – ze stonden duidelijk naast elkaar en de Neos voegden hoogte toe aan de transducers, wat de manier waarop de luidsprekers met de ruimte interageren mogelijk beïnvloedde. Maar de overkoepelende verbeteringen in het geluid, over meerdere verschillende parameters heen, waren behoorlijk overtuigend. Daarom vroeg ik om wat IsoAcoustics Gaia Neos ter review – deze apparaten, die beginnen bij 299 dollar voor een set van vier, hebben mijn interesse gewekt.
Het Gaia Neo-demo van IsoAcoustics was vrij eenvoudig van opzet. De exposanten plaatsten twee paren Monitor Audio vloerstaande luidsprekers, één voorzien van Gaia Neo-voeten en één zonder. Alles werd gevoed door bescheiden Cambridge Audio-componenten. Door een schakelinrichting tussen de twee luidsprekers te gebruiken, wisselden de exposanten bijna willekeurig tussen de twee series transducers. Je kon aan een eenvoudige groene lamp bovenop de rek zien of de Gaia Neo-apparaten ingeschakeld waren. Bij de eerste enkele schakelingen hoorde ik direct een verschil. De Gaia Neos boden meer lucht en ruimte aan de muzikale presentatie en het hoog klonk aanzienlijk natuurlijker. Na enkele minuten luisteren begon ik aantekeningen te maken over wat ik hoorde en het werd me plotseling duidelijk dat ik het verschil met of zonder het groene lampje gemakkelijk kon herkennen. Is dat een echte blindvergelijking? Misschien.
Je kunt hier kritiek leveren op het A/B-protocol. Mijn eerste gedachte was dat de Gaia Neo-vergelijkingen mogelijk beïnvloed waren door de exacte positie van elk paar luidsprekers – ze stonden duidelijk naast elkaar en de Neos verhoogden de hoogte van de transducers, wat mogelijk de interactie van de luidsprekers met de ruimte veranderde. Maar de algehele verbeteringen in het geluid, over meerdere parameters heen, waren vrij overtuigend. Daarom vroeg ik om wat IsoAcoustics Gaia Neos ter review – deze apparaten, die beginnen bij $299 voor een set van vier, hebben mijn belangstelling gewekt.
