Wat begon met een foto van vijf dollar die op een plank in een antiekwinkel in Florida lag, groeide uit tot een 76-jarige reis terug door het vroege werk van een van de meest gerespecteerde fotografen van de twintigste eeuw.
Jack Mitchell (1925–2013) zou uiteindelijk nationaal bekend raken door zijn buitengewone foto’s van kunstenaars, dansers, acteurs, muzikanten en andere belangrijke figuren uit de culturele wereld. Maar voordat dat hoofdstuk in zijn carrière begon, was Mitchell een jonge fotograaf die in Florida werkte. Op slechts 15-jarige leeftijd wordt hij gedocumenteerd als de jongste professionele fotograaf in de staat. Lang voordat zijn naam werd geassocieerd met enkele van de meest herkenbare figuren in de Amerikaanse kunst en cultuur, maakte hij hier foto’s in Central Florida.
Dat vroege deel van Mitchells carrière is waar mijn foto deel uitmaakt van het verhaal. Ik zocht die dag helemaal niet naar een Jack Mitchell-foto. Ik deed gewoon wat ik vaak doe: door oude spullen in een antiekwinkel bladeren om te zien of er iets interessants opvalt. Op een plank lag een oude zwart-witfoto die een indrukwekkende waterski-stunt toonde. Ik pakte hem op, blies het stof ervan af en draaide hem om. Op de achterkant stond een fotograafstempel met een naam die ik onmiddellijk herkende: Jack Mitchell.
Ik had eerder over Mitchell geschreven, ongeveer een jaar eerder, dus de naam trok meteen mijn aandacht. Het stempel identificeerde zijn studio in New Smyrna Beach, Florida. De foto werd verkocht voor slechts $5. Ik wist genoeg over Mitchell om te weten dat ik het niet zou laten liggen, hoewel ik op dat moment nog geen idee had hoeveel geschiedenis aan deze specifieke foto verbonden was.
Dat begon met urenlang nauwgezet onderzoek. Terwijl ik door oude uitgaven van de Daytona Beach News-Journal zocht, vond ik de foto die ik nu fysiek bezat teruggepubliceerd in de archieven van de krant. Het nummer droeg de datum 19 maart 1950. Daar was het—thezelfde waterski-scène, gepubliceerd zodat het publiek het meer dan drie kwart eeuw geleden kon zien.
Het zien ervan voelde bijna surrealistisch. Ik kon de originele foto in mijn handen houden terwijl ik naar dezelfde afbeelding keek zoals die in 1950 op een krantenpagina stond. 76 jaar na de verschijning in druk had ik het overgebleven fysieke exemplaar herenigd met de bijbehorende publicatiecontext uit die tijd.
De ontdekking gaf ook een intrigerend beeld van een veel eerder periode uit Mitchells carrière. Decennia voordat hij bekend zou worden om zijn portretten, werkte hij als jonge fotograaf in Florida en documenteerde hij de mensen en gebeurtenissen om zich heen. Hoewel ik niet elke stap kan reconstrueren die deze specifieke afdruk in 1950 heeft doorgemaakt, is het gemakkelijk te voorstellen dat Mitchell de waterski-stunt heeft vastgelegd, de afdruk in zijn donkere kamer maakte, de achterkant voorzag van zijn studiogegevens, en het beeld uiteindelijk terechtkwam in de Daytona Beach News-Journal.
En toen heeft de fysieke foto het op de een of andere manier overleefd. Jaren veranderden in decennia. De jongeren op de foto werden ouder, Mitchells carrière bracht hem ver buiten Florida, en de krant die de afbeelding publiceerde werd onderdeel van een archief. Toch bleef deze foto bestaan. Tijdens die 76 jaar is het op een gegeven moment van eigenaar gewisseld, verloor het zijn oorspronkelijke context en belandde uiteindelijk op een plank in een antiekwinkel.
Het vinden van het krantenartikel gaf weer een belangrijk puzzelstukje omdat het de mensen die Mitchell fotografeerde juist identificeerde. Een van hen was William David Toothaker, afgebeeld rechtsonder. Toothaker werd een bekend figuur in de Florida’s middel-eeuwse waterski-scene en won in 1954 het East Coast Water Ski Championship.
Mijn onderzoek leidde uiteindelijk naar William’s zoon, David Toothaker, die tegenwoordig 75 jaar oud is en in Grand Isle, Florida woont. Toen ik David over de foto vroeg, werd het verhaal nog interessanter. Hij herinnerde zich dat zijn vader op verschillende momenten de naam Jack Mitchell noemde.
“Ik herinner me dat hij af en toe de naam Jack Mitchell noemde,” vertelt David me. “De foto’s die op Facebook stonden, zouden in Venetian Gardens genomen kunnen zijn, of mogelijk in New Smyrna of Daytona langs de rivier.”
David herinnerde zich ook de betrokkenheid van zijn vader bij de lokale waterskiscene.
“Terwijl hij in Daytona woonde vóór en na zijn huwelijk met mijn moeder, skite hij mee met een ski-club op de rivier,” zei hij. David vertelde me dat hij mogelijk zelfs extra foto’s van zijn vader uit die periode heeft, hoewel hij niet zeker weet wie ze heeft genomen.
Die correspondentie bracht een menselijk element terug in de foto. De mensen op de afbeelding waren niet langer slechts ongeïdentificeerde jonge mannen en vrouwen die bevroren leken in een spectaculaire waterski-scène. Ze hadden namen, families, prestaties en herinneringen. Nog opmerkelijker: meer dan zeven decennia later kon de zoon van een van die mensen zich nog steeds herinneren de naam te hebben gehoord van de fotograaf die het moment had vastgelegd.
Voor mij betekende het opnieuw ontdekken van deze foto in de krantenarchieven dat de puzzelstukjes weer in elkaar vielen. Toen ik hem voor het eerst oppakte in de antiekwinkel, had ik eigenlijk alleen een oude foto en de op de achterkant gestempelde naam Jack Mitchell. Nu had ik de publicatiedatum, de krantencontext, de identiteiten van de afgebeelde personen, en correspondentie met de familie van een van de onderwerpen. Het belangrijkste: ik had een overlevend fysiek fotomateriaal gekoppeld aan een specifiek gedocumenteerd moment uit de vroege carrière van Jack Mitchell in Florida.
Er is nog één deel van het verhaal dat ik misschien nooit zal weten: waar lag deze foto al die jaren? Hoe heeft een Jack Mitchell-foto uit 1950 meer dan zeven decennia overleefd voordat het in een antiekwinkel terechtkwam? Wie hield het oorspronkelijk bij? Hoe vaak is het van eigenaar gewisseld? Lag het opgeborgen in een lade, een oud fotoalbum, of een doos op zolder? En hoe kwam het dat een foto die ooit in een Florida-krant werd gepubliceerd uiteindelijk te koop stond voor slechts $5?
Die onbeantwoorde vragen maken het vinden van oude foto’s juist zo fascinerend voor mij. Iemand anders had er zo langs kunnen lopen. Iemand had het simpelweg kunnen kopen omdat hij de waterski-scène mooi vond. Het had kunnen verdwijnen in een andere doos of verzameling voor nog eens 50 jaar. In plaats daarvan, door puur toeval, herkende ik de op de achterkant gestempelde naam.
Wie had gedacht dat een eenvoudige dag thriftshoppen kon helpen een vergeten stukje van de Florida-fotografiegeschiedenis te ontrafelen? Een foto heeft meer dan drie kwart eeuw overleefd, verloor veel van zijn oorspronkelijke context, werd te koop aangeboden voor slechts $5, en werd uiteindelijk opnieuw verbonden met een verhaal bewaard in de pagina’s van dezelfde krant die het in 1950 publiceerde.
Voor $5 nam ik niet alleen een oude foto mee. Ik bracht een overlevend stukje van Jack Mitchell’s vroege carrière mee—and 76 jaar later had ik het geluk om die foto haar verhaal terug te geven.
Affiliateverklaring PetaPixel-artikelen kunnen affiliatelinks bevatten; we kunnen een commissie verdienen als je via zo’n link koopt.
