XGIMI Titan-test: ambitieus, krachtig, bijna perfect!

De XGIMI Titan is een ware lichtontketening. Met zijn 5 000 ISO-lumen en dubbele laser, is deze kolos van 11,5 kg uit op een herdefiniëring van wat een home cinema-projector in 2026 kan doen – zelfs in een kamer die niet volledig verduisterd is. Voor 3 999 euro is de belofte enorm.

Langdurig werd XGIMI geassocieerd met de Horizon-lijn: draagbare en semi-draagbare projectoren, praktisch en compact, maar vooral bestemd voor vrij consumentengebruik. De Titan is echter iets anders. Gepresenteerd op de IFA 2025 in Berlijn, manifesteert het de ambitie van de fabrikant om toe te slaan op de markt van vaste installatie in het high-end segment, een gebied dat tot nu toe werd gedomineerd door Sony, JVC en Epson.
De specificaties zetten de toon: DMD-pc 0,78 inch, dubbele fosfor-laser, motorzoom 1,2–1,8:1, motorisé lens shift op beide assen, Dolby Vision, HDR10+, IMAX Enhanced… Op papier voldoet de Titan aan alle criteria van een echte install-projector. En in de praktijk? Daar draait het uiteindelijk om, en dat is precies waar dit testartikel zich op werpt.

Technologie: DLP, dubbele laser en pixel shifting

Het hart van de Titan wordt gevormd door een 0,78 inch Texas Instruments DMD-puсe in een HEP-formaat (High Efficiency Panel). Het is een van de grootste DLP-puces die beschikbaar zijn in de consumenten- en semi-professionele markt, en dat verandert alles wat betreft scherpte en helderheid. Gekoppeld aan het XPR-pixel shifting-systeem, dat vier subbeelden verspringt met een zeer hoge frequentie, levert het een 4K UHD-beeld.

De lichtbron berust op een dubbele fosfor-lasersarchitectuur: een blauwe laser en een rode laser sturen een fosforwiel aan om het volledige spectrum te genereren. Deze aanpak verschilt van de pure RGB-triple-laser die je op de XGIMI Horizon 20 Max of sommige Epson-modellen vindt: het haalt zeer hoge helderheidsniveaus met quasi-niet-existent spekle, ten koste van een iets beperktere Rec. 2020-dekking (~75% tegen bijna 100% voor de beste tri-lasers). Voor hedendaagse HDR-home cinema, waarvan de meeste masters zich in een P3-omvang bevinden, is dit meer dan voldoende.

Ook opmerkelijk: 3D Full HD-compatibiliteit, zeldzaam voor een projector van dit vermogen, en hier uitstekend benut doordat Titan’s hoge helderheid de verminderde helderheid bij actieve sluitersbrillen compenseert.

De beeldprocessor XGIMI X1 AI behandelt in realtime scherpte, lokaal contrast, HDR-ton-detectie en dynamische contrastrichtingsbeheer. XGIMI heeft een schuifregelaar ingebouwd om kleurafwijkingen veroorzaakt door de laservermogenmodulatie te compenseren — een fijne aanpak die vaak ongewenste kleurkloppen bij andere laserprojectoren voorkomt.

Wat betreft kleurrandvorming, produceert de 0,78 inch DMD een zeer lichte rainbow-achtige artefacten, en daar is hij erg gevoelig voor. Ik heb ze bijna nooit gezien, zelfs niet wanneer ik snel met mijn ogen knipperde bij witte ondertitels (de typische situatie waarin ze opduiken).

Design en ergonomie: een echte install-projector

Vergeet Horizon en hun compacte formaten, de Mogo en Halo met strakke, design-looks. De Titan is wat het is: een professioneel gereedschap. De behuizing is een stevige rechthoek met afmetingen 441 × 345 × 158 mm, volledig matzwart, met een voorzijde die gedomineerd wordt door de grote, centrale lens geflankeerd door een luidsprekerrooster.

De lineaire look is sober en duidelijk gericht op een dedicated room in plaats van een design-living room. Wel geven de metalen voetjes die je zelf moet schroeven (om de warmteafvoer te bevorderen) een moderne en bijna lichte uitstraling. XGIMI heeft zelfs de bovenkant afgedekt met een imitatie-lederen bekleding, aangenaam om aan te raken.

De Titan weegt 11,5 kg, wat een permanente installatie vereist – plafondmontage of een aparte meubelopstelling. XGIMI biedt zijn Ceiling Mount Ultra en Floor Stand Ultra aan (die de Titan op 60 tot 90 cm boven de vloer plaatsen), verkocht rond de 200 euro elk. Dat verhoogt de prijs, maar deze accessoires zijn degelijk ontworpen en vereenvoudigen nauwkeurige afstelling.

De afstandsbediening is eenvoudig en comfortabel in de hand, met knoppen die speciaal zijn voor de HDR-modi en directe toegang tot beeldinstellingen. Een positief punt: de afstandsbediening is backlit.

Daarnaast is de voeding geïntegreerd in de Titan en vereist geen losse voeding voor de installatie. Alleen de meegeleverde netsnoer volstaat.

Connectiviteit: volledig en met HDMI 2.1

De aansluitingen zijn ruim: twee HDMI 2.1-poorten (waarvan één met eARC), USB 3.0 en 2.0, optische audio-uitgang, 3,5 mm jack, RJ45, RS-232 voor professionele domotie-integratie. Wi‑Fi 6E en Bluetooth 5.2 ronden het geheel af.

Hoewel de Titan HDMI 2.1-poorten heeft geïntegreerd, lijkt hun bandbreedte beperkt bij maximale resolutie en frisheid (4K60p) in plaats van 120 Hz zoals HDMI 2.1 mogelijk maakt. Dat is een minpunt voor gamers die 4K/120 Hz nastreven, al is dit te relativiseren omdat vrijwel alle DLP-projectoren met XPR-technologie 60 Hz beperken. De PS5 en de Xbox Series X zullen dus beperkt blijven tot 4K/60 Hz of 1080p/120 Hz.

Voor eigenaars van een thuisbioscoop die op zoek zijn naar een projector met controlepoortjes (Creston, triggers…) is de Titan bovendien geschikt voor professionele systemen.

Installatie: lens shift maakt het verschil

Dat is één van de sterkste troeven van de Titan, en terecht. De motorische zoom biedt een ratio van 1,2 tot 1,8:1. De motorische lens shift maakt verticale verschuiving mogelijk van ±100% en horizontaal van ±40%, wat een enorme flexibiliteit in plaatsing mogelijk maakt zonder de beeldkwaliteit te schaden, in tegenstelling tot digitale trapezewediging die de effectieve resolutie verlaagt.

XGIMI heeft het slim aangepakt door twee aparte menu’s aan te bieden voor beeldinstellingen: één dedicated aan optische correcties (die de beeldkwaliteit niet degradeert) en één aan digitale correcties (die de beeldkwaliteit wel kunnen beïnvloeden). Door uitsluitend het eerste menu te gebruiken, behoud je gegarandeerd de optimale weergavekwaliteit.

Hieronder de beeldformaten volgens de projectieafstand en het gebruikte zoombereik:

De fabrikant heeft ook een oogbescherming-optie ingebouwd voor als iemand door het projectieveld loopt en te dichtbij komt: de laser gaat uit en schakelt vervolgens weer in. Dit is standaard actief en kan uiteraard uitgeschakeld worden.

Besturingssysteem en beeldinstellingen: krachtig maar zonder kluis

Geen Smart TV geïntegreerd, geen Google TV, geen Netflix-native. De Titan-interface is volledig toegewijd aan projector-instellingen, een operationele filosofie die uitgaat van professioneel gereedschap. Voor streaming moet je een externe bron aansluiten: in onze testopstelling was een Apple TV 4K aangesloten op HDMI-poort 2, herkend en gelabeld als zodanig in het bronnenmenu. De HDMI 1 en HDMI 2 hebben elk hun eigen Instellingen, met ondersteuning voor CEC en HDMI Plug and Play voor automatische brondetectie.

De indeling van de menu’s is helder en hiërarchisch: Signaalbron, Beeldaanpassingen, Helderheid en weergave, Netwerk, Bluetooth en accessoires, Geluid en Algemeen. Geen overbodige toeters en bellen; alles op klikafstand.

In de professionele instellingen komt de Titan echt tot zijn recht. Toegang gebeurt via de HDMI-bron, en elke ingang behoudt zijn eigen, onafhankelijke instellingen. Je vindt er wittebalans, ruimteselectie voor kleurruimte, gamma (helderheidscurve) en automatische toonmapping (tone mapping).

Wat geluid betreft, biedt het geluidsmenu de uitsturing met selectie van apparaat en uitvoerformaat, de eARC-stand (standaard Auto) en interne geluidseffecten. Niets revolutionairs, maar de eARC functioneert probleemloos met een compatieve AV-versterker. Dolby Atmos en DTS:X worden daadwerkelijk via eARC doorgegeven, net als Dolby TrueHD, DTS Master Audio of PCM-signalen.

Kleurruimte en HDR: het dubbele laser bewijst z’n waarde

De kleurdekking gemeten met een sonde (witdoek, nul gain) is bijzonder bevredigend voor een dubbele fosfor-laser: ongeveer 97% van het DCI-P3-kleurengamma. BT.2020-dekking ligt rond de 75%, maar dat heeft praktisch geen impact in de praktijk, aangezien de overgrote meerderheid van HDR-mastering zich in een P3-omvang bevindt.

In HDR overtuigt de Titan echt. De Dolby Vision-verwerking biedt het beste instappunt: de getoonde toonhoogtes zijn natuurlijk, de hooglichten hebben punch zonder artificieel clipping. Content in IMAX Enhanced levert resultaten die dicht bij natuurlijk blijven. De gemiddelde chromatische afwijking in Film-modus ligt rond de 7 (lichte kleurweergave-fout), maar in professionele modus daalt het tot ongeveer 3,7, wat zeer dicht bij de grens (3) ligt waarbij je geen kleurfouten meer waarneemt.

Helderheid en contrasten

Het grote voordeel van de XGIMI Titan is de kolossale lichtopbrengst, volgens onze metingen niéts 5 000 lumen, maar bijna 6 000 in de high-power-modus. Maar zoals altijd, produceert deze modus een groene dominantie die niet geschikt is voor film- of spelweergave. In de Film-modus, met natuurlijke kleuren, bedraagt de werkelijk gemeten helderheid zo’n 4 100 lumen, wat enorm is en ruim boven wat concurrenten bieden. De keuze voor een 0,78″ DMD-puсe, 2,5 keer groter dan de klassieke 0,47 inch-puсe, legt veel uit voor deze prestatie.

Wat verandert dat concreet? Bij HDR-contenten komen pieklichten groter en realistischer binnen; visueel is het aanzienlijk spannender. Met de Titan kun je ook een enorm beeld projecteren, tot maar liefst 250 inch diagonaal, terwijl de impact behouden blijft. De lasers-vermogen kan fijn worden aangestuurd, over 10 standen.

Contrast: het pijnpunt

Het native contrast gemeten rond de 1 950:1 (wit-zwart) blijft onder de top-LCoS-projectoren (JVC, Sony) en onder DLP-projectoren met dynamische Iris (zie onze test van de Valerion VisionMaster Max). Je krijgt dus zwartdepth die redelijk is op witdoek of muren, maar neigt naar donkergrijs. Om de diepte van het zwart te verbeteren, lijkt een grijze doek een interessante oplossing, zeker aangezien de Titan’s extreem hoge helderheid dit verlies aan gain kan compenseren.

Samengevat biedt de XGIMI Titan een uitzonderlijke helderheid en zijn contrastratio is wat men kunt realiseren zonder extra optisch apparaat (iris) bij DLP-technologie.

Beeldbeoordelingen

Heel duidelijk merk je direct het voordeel van een 0,78 inch-puсe: het geeft scherpere beeldkwaliteit. Het is vergelijkbaar met fotografie: het verschil tussen een kleine smartphone-sensor en een grote hybride-sensor. Doordat de puсe 2,5 keer groter is dan de gebruikelijke 0,47 inch-puсe die bij bijna alle concurrenten te vinden is, verandert de zaak. Grotere micro-mirrors en een groter oppervlak verbeteren de scherpte aanzienlijk. Wat betreft de lens, deze biedt geen vignettering in de hoeken en de lichtuniformiteit is uitstekend.

Een punt om te vermelden voordat we ingaan op titels: bij 24p-content kan judder soms waarneembaar zijn op de Titan, net als bij veel DLP-projectoren met XPR-upscaling. Langzame pans bij cinema-films vertonen micro-saccades zonder overgangsverwerking. Dé oplossing bestaat en werkt: de interpolatie in minimale instelling corrigeert het probleem zonder een te vloeibaar beeld te geven.

Alice in Wonderland (2010)

Burtons film is een explosie van verzadigde tinten, hevige contrasten en ongewone kleuren — precies wat nodig is om het kleurveld maximaal te benutten. Op 150 inch Dolby Vision geeft de Titan voluit: de helderrode rozen van de Koningin van Harten, de vergiftigde groenen van de Hoedenmaker, de warme gouden tinten van Wonderland worden weergegeven met een rijkdom die je zelden ziet bij een dubbele laser. Enkele beperkingen bij de meest verzadigde tinten in extreem lichte zones; diepe roodtinten kunnen licht clippen, maar de algehele ervaring is meeslepend en de scherpte van de enorme puсe op de texturen van decors (fluweel, kanten, vacht) is indrukwekkend.

De Leeuwenkoning (2019)

De Afrikaanse savanne is een ideaal speelveld voor de Titan: hoge helderheid, een zeer breed dynamisch bereik tussen fellichtende luchten en donkere bosjes, en een natuurlijke palette gericht op geel- ochred en bruin die de kleurprecisie eerder dan puur verzadiging aanspreekt. De vacht van de leeuwen heeft bijna tastbare textuur, de luchtshots profiteren optimaal van de aanwezige helderheid en de Titan beheert de overgang tussen zeer lichte scènes (de terugkeer van Simba onder de zon) en donkere scènes (de slagen van de gnoe) prima.

Jungle Book (2016)

Favreau’s dichte jungle is bijna het tegenovergestelde van de Lion King: weinig zeer lichte scènes, veel schaduwrijk bos, diepe groentinten en complexe donkerzones. Hier wordt het native contrast van de Titan het meest op de proef gesteld (en ook het meest uitgedaagd). Nachtscènes met Kaa of in oude tempels laten zien wat DLP niet kan verbergen: absolute zwarttinten missen diepte vergeleken met wat een LCOS in dezelfde omstandigheden zou tonen. De scherpte van dierenhaar en de details van de vegetatie blijven schitterend.

Spider-Man: No Way Home

De spectaculaire HDR van Marvel-films is een natuurlijk terrein voor de Titan. De portaal-effecten van Doctor Strange, de nachtopnames van New York: alles profiteert van de dynamische helderheid. De hooglichten hebben punch, de primaire kleuren van de kostuums worden correct verzadigd weergegeven zonder onnatuurlijk te lijken. De HDR-ton-mapping werkt doeltreffend.

Deadpool & Wolverine

Rood. Heel rood. Deadpool-kostuum wordt weergegeven met een nauwkeurige chromatische rijkdom, zonder de neiging naar oranje of clipping in de heldere zones. (Red action)

Shōgun

De donkere interieurs van FX’s historisch drama zijn een echte test voor contrast. De Titan slaagt er behoorlijk in: nachtelijke scènes in de rijstpapierkamers behouden leesbaarheid in de schaduwen, en kaarsvlammen zien er warm en natuurlijk uit. Door dynamisch contraste in te schakelen, wint men aan diepte. De serie heeft een zorgvuldig kleurpalet dat door de Titan getrouw wordt weergegeven; huidtonen komen nauwkeurig over.

Stranger Things

Het eerste deel van de finale seizoen test misschien wel de strengste voor het contrast: nachtelijke sferen, de Upside Down bijna onzichtbaar in de diepe schaduwen, en zwak verlichte scènes. Hier toont de Titan duidelijk zijn grenzen: in de donkerste scènes mist de vloer van het zwart wat diepte, en sommige details in de schaduwen gaan verloren. Daartegenover zijn de buitenbeelden (nacht in Hawkins onder de straatverlichting, school bij bliksems) erg geslaagd, en de HDR-beheer van artificiële lichte bronnen werkt overtuigend. Een test die bevestigt dat de Titan niet de beste keuze is voor filmliefhebbers die naar absolute zwartwaarden streven — maar het levert op alle andere vlakken bijzonder goed werk.

Gaming: zeker voldoende

In de gaming-modus schakelt de Titan automatisch naar ALLM (lage latency) en daalt de input lag naar ongeveer 32 ms bij 4K60p — acceptabel voor consolegames in RPG, actie of sport. Idealiter hadden we minder dan 20 ms gezien bij 4K, maar die waarde wordt wel gehaald in 1080p bij 120 Hz. Over het algemeen is het objectief moeilijk om een merkbare vertraging in de beeldweergave te ontdekken bij besturingen met een gamecontroller.

Geluid en werking

De twee 12 W-luidsprekers volbrengen wat nodig is als back-up, maar ze komen duidelijk tekort aan de visuele capaciteiten van de projector: de bas is zwak, de geluidssfeer is krap, en aangezien de projector achter de luisteraar geplaatst moet worden, komt geluid niet uit de beeldweergave. Een connectie met een AV-versterker of een home-cinema soundbar via eARC of optisch is onmisbaar voor serieus home cinema-gebruik.

Qua geluid verrast de Titan positief. In een testruimte met een achtergrondgeluid van 29 dBA bedroeg het geluid in standaard-laser modus circa 31 dBA op 1 meter afstand. Het is praktisch onhoorbaar en produceert bovendien een diep geslaagd laagje.

Tegen de concurrentie

Valerion VisionMaster Max (~€4400)

De Valerion, ergens circa 400 euro duurder (exclusief promoties), vormt een directe concurrent. Hij is minder helder, maar biedt een hoger contrast dankzij een mechanische iris, en heeft een nog fijnere fabriekskleurenweergave. De HDR-formaatbeheersing is net zo goed.

• Voordelen Valerion : hoger nativ-contrast dankzij mechanische iris, diepere zwarttinten in donkere kamers, lagere prijs met circa 600 €.
• Voordelen Titan : aanzienlijk hogere helderheid, scherpheid van de 0,78″-puсe, motorisch dubbele-assen lens shift, stille werking.
• Conclusie : Valerion voor een volledig donkere zaal met krap budget ; Titan voor grote formaten, lichtopbrengst en flexibele installatie.

Lees meer: onze test van de Valerion VisionMaster Max

XGIMI Horizon 20 Max (2 990 euro)

Nagenoeg 1 000 euro goedkoper, triple laser RGB, betere BT.2020-dekking en diepere dynamische contrast. Maar zonder motorisch lens shift en zonder 0,78″-puсe. Voor een veelzijdige woonkamer blijft hij heel competitief. Voor een vaste installatie in een dedicated zaal moet Titan echter de overhand nemen.

• Voordelen Horizon 20 Max : triple laser RGB, betere BT.2020-dekking (~110%), diepere dynamische contrast, prijs 1 000 euro lager, Google TV-besturingssysteem met native Netflix.
• Voordelen Titan : betere calibratie en helderheid, veel scherpere 0,78″-puсe, motorisch lens shift, professioneel installatieformaat.
• Conclusie : Horizon 20 Max voor een polyvalente woonkamer met streaming ingebouwd; Titan voor een vaste installatie op groot scherm.

Lees meer: onze test van de XGIMI Horizon 20 Max

Sony VPL-XW5000ES (~€5 000)

De referentie voor LCoS: beter native contrast, onberispelijke kleurweergave. Maar twee keer zo weinig helderheid (~2 000 lm in praktische werking), beperkt tot kamers die volledig verduisterd zijn.

• Voordelen Sony : extreem hoog native contrast (LCoS-technologie), diepe zwarttinten in volledig donkere kamer, referentie-kleurweergave.
• Voordelen Titan : twee keer zo helder, geschikt voor kamer met matige belichting, grote formaten tot 250 inch, €1 000 goedkoper.
• Conclusie : Sony voor de perfecte donkere kamer waar contrast het belangrijkste is; Titan voor alle overige situaties.

Epson EH-LS12000B (~€3 500)

Betere native contrast, diepere zwarttinten in donkere kamer. Nauwkeurigheid van de 0,78″-puсe is beter bij Titan, maar installatie minder flexibel. Twee verschillende benaderingen