35mm is lange tijd een van mijn favoriete brandpunten geweest, dus het is vreemd dat ik nog nooit de originele Sigma 35mm f/1.2 DG Art heb kunnen gebruiken, aangezien die precies in mijn straatje paste. Gelukkig bood Sigma toen de tweede versie van dit objectief aan in zowel de E-Mount als de L-Mount, waardoor ik dit gemis kon inhalen.
De Sigma 35mm f/1.2 DG Art II kenmerkt zich door een kleiner formaat en lichter gewicht, terwijl hij alle nieuwste professionele functies laat zien. Daarmee ben ik de straten van Calgary ingegaan om te zien hoe hij presteert.
Sigma 35mm f/1.2 DG Art II Beoordeling: Hoe Voelt Deze Lens Aan
Het eerste wat je aan deze lens opvalt, is het gewicht. In vergelijking met de eerdere 35mm f/1.2-lenzen die ik heb getest van Nikon en Viltrox voelt de nieuwste uitvoering opmerkelijk compact aan, met een gewicht van 745 g in plaats van 910 g. Hij leek niet uit balans op de compacte Sony a7R V die ik gebruikte zonder extra grip.
Desondanks behoudt deze lens nog altijd de uitstekende bouwkwaliteit die je van een Art-serie-lens mag verwachten. De focusring dempt goed, er is een diafragma-ring aanwezig, de mount is weerbestendig en de meegeleverde hood is van degelijke kwaliteit met een klikvergrendeling.
Qua bediening is er een handmatige focuskeuzeschakelaar, een programmeerbare knop, een schakelaar voor soepele beweging of klikstops op de diafragma-ring, en een schakelaar om het diafragma in automatische modus te vergrendelen. De filterdiameter bedraagt 72 mm, een veel voorkomende maat, wat een aangename verandering is ten opzichte van de duurdere 82 mm filters die zijn voorganger nodig had. Het is werkelijk volwaardig uitgerust en voelt als een premium optiek in de hand.
Sigma 35mm f/1.2 DG Art II Beoordeling: Hoe Hij Schiet
In tegenstelling tot de originele versie is deze lens nu uitgerust met Sigma’s nieuwste lineaire motor, waardoor de lens vrijwel direct van minimale scherpstelling naar oneindig kan springen. Hoewel ik niet verwacht dat deze lens vaak wordt ingezet voor sport- of wildlife-work, vereist het f/1.2-diafragma ongelooflijke precisie om consistent scherp te stellen, iets wat deze nieuwe motor levert.
Langdurige chromatische aberraties, oftewel LoCA, komen vaak voor bij zeer snelle lenzen met brede openingen. Dit is waar een kleurnuance zichtbaar kan zijn tussen de voor- en achtergrond. Het kan behoorlijk storend zijn en is helaas vrij moeilijk te verwijderen in bewerking. Hoewel het niet verschrikkelijk is, merkte ik dat deze kleurverschuivingen kunnen voorkomen wanneer de lens volledig open staat. Als je veel elementen met hoog contrast in voor- en achtergrond hebt, is het de moeite waard om de lens wat dichter te zetten tot zelfs f/1.8 om dit effect te minimaliseren.
Toen ik opnam bij heldere lichtbronnen, kon ik wat lichte flare waarnemen. Hoewel het beeld in deze situaties het contrast verrassend goed behoudt, zijn er wel wat ghosting-issues. Je ziet kleine lichtvlekjes die bij f/1.2 enigszins zichtbaar zijn en bij stoppen down duidelijker worden. Over het algemeen zal flare zelden een probleem vormen, maar het is goed om te controleren of ghosting geen invloed heeft op belangrijke delen van je compositie.
Een van de redenen waarom veel fotografen naar deze lens zouden kijken, is de geringe scherptediepte die hij mogelijk maakt. Door die reden is de bokeh, ofwel de onscherpe delen, erg belangrijk. De Sigma 35mm f/1.2 DG Art II levert een prachtige bokeh met extreem vloeiende overgangen tussen het scherp en onscherp gebied. Speculaire hooglichten zijn glad, zonder zeepbel-effect en met minimale uienringen. De enige mogelijke klacht is dat kattenoog- of ovale hooglichten aan de randen van het kader te zien blijven totdat de lens aanzienlijk is gestopt naar tenminste f/2.8. Maar kattenoog stoort mij niet, dus ik hield van het uiterlijk dat ik kon bereiken bij onderwerpen dichtbij en volledig open.
Omdat ik regelmatig video opnames maak, wilde ik testen hoe de ademingscapaciteit van deze lens is. Ademhaling is wanneer het gezichtsveld verschuift afhankelijk van de afstand waarop je scherpstelt. Een aanzienlijke ademhaling kan erg storend zijn bij het volgen van focus tijdens het opnemen van video. Gelukkig is de verandering in gezichtsveld bij dramatische focusverschuivingen klein en goed onder controle, en zou hij zelden opvallen bij een gebruikelijke focuspull. Dit, samen met het compacte formaat en de snelle focus, maakt deze lens een uitstekende keuze voor videografen en cinematografen.
Hoewel ik de originele Sigma 35mm f/1.2 DG Art nooit eerder heb gebruikt, was ik wel bekend met zijn reputatie dat je wat moet stoppen om maximale scherpte en contrast te krijgen. Bij het bekijken van onze testkaarten was ik zeer onder de indruk van de centrale prestaties.
Het midden van het beeld is extreem scherp en contrastrijk, zelfs bij f/1.2. Stoppen naar f/2.8 brengt het contrast licht toe, maar is zeker niet noodzakelijk. Als je naar extreme hoeken kijkt, is er bij volledig open wat zachtheid, maar bij f/2.8 is het frame scherp van centrum tot hoek.
Dit is bijzonder indrukwekkend aangezien de 60 MP-sensor van de a7R V extreem veeleisend is, en de lens gemakkelijk resultaten kon leveren die het maximale uit die resolutie halen.
Sigma 35mm f/1.2 DG Art II Beoordeling: Geweldige Beelden Uit Een Klein Formaat
Een 35mm f/1.2 is niet het soort lens dat ik normaal de hele dag met me mee zou nemen, maar deze nieuwe lens van Sigma bewijst zeker het tegendeel. Ik hou van de look van een gematigde groothoek met een geringe scherptediepte, en de Sigma kan werkelijk enkele unieke beelden leveren. De verbeteringen aan de autofocusprestaties betekenen dat je meer ‘keepers’ zult hebben, vooral voor spontane portretten, en de lens voelt als een luxe optic. Hoewel formaat en gewicht geen grote zorgen zijn, kan de prijs dat wel zijn.
Met een prijskaartje van $1.550 is hij goedkoper dan het aanbod van Nikon, maar aanzienlijk duurder dan de recente en zeer indrukwekkende Viltrox 35mm f/1.2.
Zijn er Alternatieven?
In L-Mount is de enige oplossing de eerdere versie van Sigma. Deze update kost hetzelfde, maar is compacter, lichter, sneller en scherper op volledig openen. Tenzij je een fantastische deal kunt vinden op de originele versie, is versie II de aanbevolen keuze.
In E-Mount is de $1.600 Sony 35mm f/1.4 G Master de dichtstbijzijnde eerste-partij concurrent. Hoewel hij net zo compact is en optisch uitstekend, is hij niet zo traag als twee derde stop langzamer.
Meer directe concurrentie is Viltrox’s uitstekende, maar bulky, 35mm f/1.2 LAB-lens. Die biedt aanzienlijk betere hoeken bij volledig open en is veel goedkoper. Hij is echter 350 g zwaarder, ruimer van formaat en beschikt over een erg kieskeurige diafragma-ring. Sigma’s nieuwste biedt een betere gebruikservaring tijdens het fotograferen, maar de Viltrox kan serieus indrukwekkende beelden leveren als je er geen bezwaar tegen hebt om hem mee te slepen.
Moet Je Het Kopen?
Ja, als je een 35mm zoekt die een ongelooflijke onderwerpisolatie levert in een relatief klein pakket, dan is de Sigma de beste keus die er is. De straten op gaan en op zoek gaan naar unieke beelden is een plezier, geen last, dankzij de nieuwste technologie van Sigma.
