Sigma heeft met zijn Art-serie lenzen een echt kunstwerk gecreëerd. Ze zijn prachtig, professioneel en worden vaak verkozen boven OEM-opties. Toch is er altijd ruimte voor verbetering, en de Art-serie ligt al een tijd op de markt, waardoor nieuwe technologie onvermijdelijk tot nieuwe updates leidt. Er kan betoogd worden dat de Sigma 35mm F/1.4 Art een van de populairste primes in het Sigma-arsenaal is, en nu hebben we een opvolger.
Sigma 35mm f/1.4 II Art Review: How It Feels
Ik nam de nieuwe Sigma 35mm f/1.4 DG II Art, die $1.059 kost, mee naar de straten van Calgary om te zien wat de nieuwste technologie te bieden heeft. Qua formaat is de nieuwe uitvoering iets compacter dan voorheen. Hij behoudt wel nog steeds de 67 mm filterdiameter van de oorspronkelijke versie, maar het gewicht daalt naar 18,7 ounces (530 gram). De manuele focusring draait soepel en is gemakkelijk te vinden; er zijn meerdere programmeerbare knoppen en een echte diafragma-ring is aanwezig. Ik waardeer ook de AF/MF-schakelaar en de diafragma-ring die kan worden ingesteld voor een klikloze werking.



Zoals bij alle lenzen uit de Art-serie is de behuizing tegen de meeste spatwater en stof afgedicht. Bij de lens wordt een hood meegeleverd, die met een vergrendelingsmechanisme vastklikt. Zoals gebruikelijk voelt de nieuwe 35mm f/1.4 Art II aan als een hoogwaardige optiek, ondanks zijn kleinere en lichtere afmetingen.



Sigma 35mm f/1.4 II Art Review: How It Shoots
Vignettering is uitstekend onder controle met minimale ghosting bij de strakkere diafragma’s en nauwelijks verlies aan contrast. De korte hood blokkeert oppervlakkige lichtinval. Ook onder de indruk was ik van de zonsterretjes bij de donkerste diafragma’s. Je krijgt duidelijke stervormen met lange stralen en een goede definitie. Er was ook nauwelijks LoCA, oftewel longitudinale chromatische aberratie. De eerste versie had last van LoCA en toonde vaak groene en magenta kleurafrondingen in onscherpe gebieden. Dankzij deze nieuwe versie wordt LoCA veel beter aangepakt, en hoewel het aanwezig was, was het minimaal.



Het bokeh heeft een beetje zeepbelachtige halo rond speculaire hooglichten, maar ik hou van de kattenoog-draaikrin die je bij f/1.4 ziet. Verder zijn de hooglichten zacht en zuiver, en zien de achtergronden er zacht uit zonder afleidingen. Ik houd vooral van snelle 35mm-lenzen omdat ik zo een natuurlijke scheiding tussen onderwerp en achtergrond krijg. Deze lens doet uitstekend werk in het renderen van vloeiende achtergronden en soepele focus-overgangen.



De oudere lens gebruikte natuurlijk een langzamere stapsmotor voor autofocus. Nu we een nieuwere versie hebben, krijgen we ook de nieuwste dubbele high-speed lineaire motoren die we eerder zagen in de nieuwe 35mm f/1.2 Art-lens die vorig jaar uitkwam. Autofocus is nu snel en moeiteloos, en je kunt ermee uit de voeten wat je ook nodig zou hebben. Elke straatfotografie, concerten bij weinig licht of actielassen is met de snelle scherpstelmotoren eenvoudig te doen. Ik heb ook gekeken naar ademruimte (focus breathing) van de lens. Dit is het punt waarop het gezichtsveld dramatisch kan veranderen terwijl je de lens scherpstelt, en dit kan storend zijn bij videoregistratie. De nieuwe Sigma vertoont bijna geen ademruimte, wat een zeer indrukwekkende verbetering is ten opzichte van de eerste versie.



Scherpheid is iets waar ik bij de nieuwe 35mm-lens volledig op vertrouwde. Sigma blijft een reeks uitstekende lenzen maken met verbazingwekkende helderheid. Deze nieuwe 35mm was echter nog indrukwekkender dan verwacht. Bij f/1.4 is het middengedeelte van de afbeelding vlijmscherp met een acceptabel contrast. Toen ik het diafragma verder sloot, merkte ik wat meer algeheel contrast, maar het resultaat bleef uitstekend. Wat mij het meest opviel, was echter de uitstekende scherpte in de hoeken. Hoeken worden doorgaans bijzaak, maar de Sigma 35mm f/1.4 II levert bij de breedste diafragma’s een verbluffend duidelijke hoekweergave. In feite is deze lens vanaf f/1.4 scherp, wherever je ook op scherpstelt.



Sigma 35mm f/1.4 II Art Review: Near Perfection
Dit is een gemakkelijke lens om te beoordelen omdat hij bijna perfect is. Sigma heeft elk probleem opgelost dat we hadden met de eerste versie van de lens, die op zichzelf al een geweldige optiek was. Maar deze keer krijgt de enorm populaire 35mm-brandafstand een grote update en blijft de prijs redelijk op $1.059.
In het L-Mount-systeem is dit vanzelfsprekend de beste keuze voor de 35mm-lens die beschikbaar is. Sony levert wel een buitengewoon goede 35mm f/1.4 G Master-lens, maar die kost zeshonderd dollar meer en levert vergelijkbare beeldkwaliteit. V
Viltrox maakt een LAB-serie 35mm f/1.2, en uiteraard heeft Sigma ook een nieuwe 35mm f/1.2. Echter, beide lenzen wegen zwaarder en brengen enkele beeldkwaliteitscompromissen met zich mee om de bredere f/1.2-opening mogelijk te maken. Persoonlijk vind ik het niet de moeite waard en zou ik waarschijnlijk voor deze nieuwste Art-serie-lens kiezen als ik een 35mm-brandpuntsafstand wilde. 35mm is misschien niet mijn favoriete brandpuntsafstand, maar het is erg populair bij veel fotografen, en je kunt niet fout gaan met deze nieuwste toevoeging aan de Sigma Art-lijn optische lenzen.



Are There Alternatives?
Panasonic levert slechts een 35mm f/1.8, wat zeker betaalbaarder is, maar niet dezelfde optische verfijning biedt als deze lens. Sony heeft een veel duurdere versie van deze lens met bijna dezelfde beeldkwaliteit. Het is dus zeker de moeite waard wat geld te besparen.



Should You Buy It?
Ja. Deze lens zal waarschijnlijk meteen een klassieker worden en mogelijk zelfs in de komende maanden legendarische status veroveren.