Een van mijn favoriete kamers voor de Vienna 2026 High End-beurs en, nu ik erover nadenk, een van mijn favoriete luidsprekerbedrijven die zelden een misstap maakt, bracht Zellaton de futuristisch ogende Zellaton Plural Evo-luidsprekers, een 3-weg met dubbele 11″ basluiders, geclassificeerd op 92 dB@1W/1m. Ze klonken gedetailleerd maar niet vermoeiend, responsief maar niet opgeblazen, snel en coherent. Bij een winkelprijs van ongeveer $90.000, afhankelijk van de afwerking, zou ik deze luidsprekers als een soort koopje beschouwen, vooral gezien wat anderen tegenwoordig vragen.
Waarom de Zellaton Plural Evo eruit springt
Omdat dit een Zellaton-ruimte was, werden alle kabels en de “ruimtebehandeling” verzorgd door Schnerzinger. Ze leveren alle “standaard” kabels, naast een reeks ontwerpen voor ruimte-interferentie die gericht zijn op het verminderen van “hoogfrequente velden.” Ze produceren ook een reeks andere producten zoals zekeringen, stekkerdozen, enz. Voor zolang ik me kan herinneren bij het zien van de luidsprekers van Michael Schwab is er altijd uitgebreid gebruikgemaakt van alles wat van Schnerzinger is: dozen en antennes en meer.
Een andere constante in de Zellaton-kamers is het gebruik van boutique-versterkers, en dit jaar was daarop geen uitzondering. De voor- en stereoversterker kwamen van Japans YS Sound en als je nog niet van hen hebt gehoord, vertrouw me: het is niet vanwege een gebrek aan klankkwaliteit. Deze versterkers klinken geweldig. De reden dat ze niet zo populair zijn als andere merken, ligt in de prijs, en hoewel het lastig is de exacte verkoopprijs te vinden, gaat het hier om meer dan wat dan ook op de Vienna-show. Ze zien er geweldig uit, ze klinken geweldig en ze kosten evenveel. Helaas zou ik het moeilijk vinden om een set te kopen, zelfs met 90% korting.
Aan de voorzijde stond de hooggesofisticeerde, dubbele-idler Muse 3c-turntable van Reed met de in-house ontworpen en gebouwde 5T- en 5a-tonarmen, gemonteerd met een Grado Epoch-cartridge (model 3, momenteel uit productie, model 4 wordt verkocht voor ongeveer $10.000) of een Reed SF-optische cartridge ontwikkeld in samenwerking met Japan DS Audio. Ik heb de kamer twee keer bezocht en mijn luisterindrukken waren met de Grado-cartridge, de vintage Stellavox reel-to-reel of de Innuos Nazare die de Staltmanis Lab DAC voedt. Dit was een kleine kamer propvol apparatuur, met beperkte ruimte tussen de luidsprekers en een enorme menigte bezoekers; rekening houdend met dit alles vond ik de breedte en diepte van het geluidsbeeld ruimschoots toereikend. De lage-frequentie-extensie was eigenlijk formidabel, verbluffend goed voor deze specifieke kamer. Ik kan me alleen voorstellen hoe veel beter het had geweest als het in een kamer met passende verhoudingen geplaatst was.
