KEH behoort tot de grootste aanbieders van tweedehands camera’s ter wereld, en het hoofdkwartier vind je in de Peach State. KEH is ook de grootste en langstlopende sponsor van de PetaPixel YouTube-show, dus we waren ontzettend enthousiast toen we eindelijk de kans kregen om het magazijn te bezoeken en de werking met eigen ogen te zien.
Onder de duizenden items die bij KEH te koop zijn, bevindt zich een geheime kluis met enkele van de zeldzaamste camera’s die door de decennia heen zijn verzameld. Onze hoofdredacteur, Jaron Schneider, had een gek idee: mij een van deze uiterst gelimiteerde camera’s te laten uitproberen tijdens ons verblijf in Atlanta. Nog gekker: KEH stemde toe. Mijn uitdaging was om een van deze schatten te kiezen en ermee aan de slag te gaan, en mijn keuze verraste iedereen.
In de kluis vind je gelimiteerde Rolleiflex TLR’s, alle denkbare Leica-collectables, Nikon rangefinders, Alpa SLR’s, en een breed assortiment van 24-karaats vergulde modellen.
Wat echter direct mijn aandacht trok, was een camera die ik nog nooit had gezien: de kleine, onopvallende Minolta TC-1 die in de hoek verstopt lag, en ik was onmiddellijk verkocht. Ik hield niet van het idee om door Atlanta te lopen met een goudvergulde gelimiteerde TLR, maar dit kleine TC-1 leek ideaal en smeekte om gebruikt te worden.
Ik ontdekte al snel dat er meer aan deze kleine camera is dan op het eerste gezicht lijkt.
Een Prachtig Ontwerp van het Lichaam
Uitgebracht in 1996 is de Minolta TC-1 een premium 35mm compacte filmcamera die rechtstreeks concurreert met andere prestigieuze modellen zoals de Ricoh GR1V en de Nikon 28 Ti. Het is zo klein mogelijk voor een 35mm-filmcamera, en de mooie titanium behuizing houdt het gewicht laag tot acht ons (225 gram). Ik hield van de grootte en het onopvallende ontwerp dat de TC-1 perfect maakt voor dagelijks draagbaar gebruik.

Dit is een volledig autofocus-camera die film voornamelijk belicht in een diafragma-voorkeurmodus. De TC-1 regelt alle filmvoering en terugspoelen automatisch, hoewel je op elk moment handmatig kunt terugspoelen. Doe een wegwerp lithium CR123A-batterij in de bodemplaat en je bent klaar om te gaan.

Omdat er weinig ruimte is voor knoppen en bediening, gebruikt de TC-1 een enkele modusknop op de bovenkant van de camera naast een twee-standen schakelaar om de camera te bedienen. In eerste instantie dacht ik dat deze opzet frustrerend zou zijn, maar het bleek veel eleganter te werken dan verwacht. Door aan de modusknop te draaien kun je ISO, flitsbediening, belichtingscompensatie, zelfontspanner en zelfs handmatig scherpstellen over verschillende afstanden.
Zo’n Lens heb Ik Nog Nooit Gezien
Over de lens gesproken: de Minolta Rokkor 28mm f/3.5 is moeiteloos een van de scherpste optieken die je op een camera zult vinden, vooral gezien zijn formaat. Het heeft ook een van de meest vernieuwende ontwerpen die ik ooit ben tegengekomen, met de hele lensconstructie die uitsteekt vanaf achter een titanium plaatdeksel wanneer je klaar bent om te schieten.
Deze constructie is ongelooflijk stijf en heeft een tandwiel-diafragma-rol die ik vrij gemakkelijk kon gebruiken. Je kunt schakelen tussen f/3.5, f/5.6, f/8 en f/16, hoewel, vreemd genoeg, f/11 ontbreekt. In plaats van een diafragma-ornament met bladen, draait de knop een reeks volledig ronde diafragma-openingen binnen de lens, wat een zachte en aangename uitstraling geeft aan de onscherpe delen van het beeld.

Deze ronde diafragma-ringen leveren zachte achtergronden en vloeiende focusovergangen. Het is geen gebruikelijk verschijnsel bij deze relatief langzame 28mm-lens, maar wanneer de achtergrond zachter wordt, zijn de resultaten fraai. Desalniettemin zijn de beelden uit de TC-1 scherp en intrigerend.


Er bevindt zich een LCD-scherm aan de bovenzijde van de camera dat alle relevante informatie toont. Nog beschikbare opnames, scherpstelafstand, batterijduur en meer zijn hier in één oogopslag af te lezen.
De zoeker op de TC-1 is vrij klein, maar hij is ook erg helder en heeft een scherpstelafstand-schaal en een sluitertijdweergave. De TC-1 kan belichten van acht seconden tot 1/750 seconde, maar alleen wanneer je f/3.5 of f/5.6 gebruikt. Bij elke andere diafragma zal de bladsluiter echter pas tot 1/350 seconde werken. Wanneer je bij f/3.5 schiet, kan de Minolta automatisch zijn Automatic Aperture Priority Compensation-modus inschakelen, als de helderheid van de scène boven 11,5 EV ligt.

Deze unieke optie maakt het mogelijk om extra licht te compenseren door middel van een f/13.5-equivalent diafragma via de sluitermechaniek, in plaats van via de diafragma-ring. Deze functie wordt automatisch afgehandeld door de lichtmeter van de camera en biedt de camera een beetje automatische modusoptie en een manier om te gaan met te heldere situaties, vooral bij snellere film. Toch denk ik dat het een nadelige invloed heeft op het uiterlijk van de bokeh in deze modus.


De belichting wordt grotendeels verzorgd door een vrij standaard center-weighted averaging meter. Echter, de TC-1 heeft ook een spotmeter die je met een eenvoudige druk op de knop naast de grip kunt bedienen. Deze meet alleen de kleine centrale cirkel in de zoeker en biedt een nauwkeurige manier om het licht mee te nemen als je het onder de knie hebt. Gedurende de dag vertrouwde ik grotendeels op de standaard lichtmeter en gebruikte ik de belichtingscompensatie op de bovenste draaiknop zodat ik snel aanpassingen kon maken.

Compactheid en Mogelijkheden
De scherpstelmotor is luidruchtig en zorgt voor een voorspelbare, zij het wat langzamere, fotograferingservaring. De camera richt zich op het midden van de zoekerlichtpunten, en het was gemakkelijk om te vergrendelen en opnieuw te composeren. De afstandschaal onderaan de zoeker geeft je een ruwe indicatie van waar de lens op scherp staat, en ik heb af en toe met handmatig scherpstellen gefoetst voor af en toe een close-upshot.
Ik maakte me zorgen over een vermeende vertraging van de sluiter bij de TC-1, maar het blijkt dat de sluiter direct inslaat nadat de camera scherpstelt. Na elke gemaakte foto maakt de lens een motorisch geluid terwijl hij reset, wat me in het begin even verstoorde. De TC-1 voelde eenvoudig en gemakkelijk te gebruiken in snellere situaties, en ik had er vertrouwen in dat de meeste van mijn opnames scherp en correct getimed waren.




Na een lange dag door de stad fotograferend, trok het PetaPixel-team naar een lokaal Beers and Cameras-evenement om lokale fotografen te ontmoeten. Dit bood een uitstekende gelegenheid om de ingebouwde flitser van de TC-1 te testen.
De elektronische flitser is vrij compact en levert genoeg kracht bij de wijdste diafragma-bereiken om nabije onderwerpen te verlichten. Er is een optie om de sluiter iets langer te laten lopen om ook wat omgevingslicht terug te halen. Verwacht niet dat de flitser een groep mensen op afstand zal vullen zonder ook hogere snelheid films te gebruiken.




Natuurlijk is de vreugde — en stress — van het werken met een filmmcamera de verrassing die je krijgt als je je eerste negatieven laat ontwikkelen. Ik heb een rol Agfa APX100, Oriental Seagull 400 en Kodacolor 100 gefilmd. De rollen zijn ontwikkeld door de uitstekende mensen van Blue Moon Camera in Portland, Oregon, en bij terugkomst was het duidelijk hoe gedetailleerd de Minolta Rokkor-lens de beelden heeft vastgelegd.
Side note: PetaPixel-leden kunnen 10% korting krijgen op alle laboratoriumdiensten. Dat omvat verwerken, scannen, afdrukken, vergrotingen, zelfs drum-scanning.




This is a very sharp lens with clean contrast and only some minor vignetting. I did take some shots over the iconic Jackson Street bridge, though, and at first I thought there was a major ghosting issue. I’m now convinced that this particular TC-1 has a slight light-leak that mostly shows up in brighter conditions. That aside, there is something about the images out of the TC-1 that are just appealing. An intangible quality to the photos out of this little camera help it to punch well above it’s weight.




Wat mij zo aantrok aan de TC-1 was simpelweg het gegeven dat ik er nog nooit van had gehoord in mijn lange carrière. Een van de mooiste dingen van het spelen met zo veel verschillende camera’s door de jaren heen, is de verrassing en verwondering die je vindt in een nieuw ontwerp. In eerste instantie maakte ik me zorgen dat de TC-1 een eigenzinnig en frustrerend apparaat zou zijn, maar het bleek het tegenovergestelde te zijn.






Dit is een premium en ingetogen camera die je zult verrassen met hoe technisch precies hij is en met de kwaliteit van de beelden die zo’n kleine behuizing kan leveren.
Het is wat alles wat gevechten is tegen de illustere Ricoh GR-camera’s of de Nikon Ti-serie. Als ik op zoek was naar een premium compacte filmcamera, zou ik de Contax T-camera’s en Leica Miniluxen laten liggen en met een Minolta TC-1 in mijn zak door de straten wandelen.