Kesi is geen gemakkelijk woord om uit te spreken voor Engelssprekenden (het wordt uitgesproken kooh-su), maar de kunstvorm is herkenbaar voor de meeste westerlingen die ook maar een oppervlakkige interesse hebben in de Chinese cultuur.
De prachtige zijden wandtapijten gemaakt door kesi-wevers bereikten hun hoogtepunt als kunstvorm rond de twaalfde eeuw. In modern China zijn er slechts acht mensen die officieel erkend zijn als erfgenamen van de traditionele kesi-weeftechniek.
Een van hen is Jingwei, een jonge man uit Suzhou die wekenlang gekleurde zijde rondom een structuur per sectie weeft.
Lexar en Leica sloegen de handen ineen om deze unieke kunstenaar vast te leggen door fotograaf Jing Huang in te huren. Geen gewone fotograaf, Huang’s werk richt zich op negatieve ruimte en documenteert de randen van dingen in plaats van het ding zelf.
“Voor mij gaat fotografie niet alleen over het vastleggen van tijd,” zegt Huang. “Soms gaat het erom de tijd te vergeten. Wat in een afbeelding blijft, is niet simpelweg wanneer of waar deze is gemaakt, maar of het een gevoel van schoonheid draagt dat nog steeds voelbaar is voorbij dat moment.”
Inderdaad is het werk van de bekroonde fotograaf evocatief en doordacht — glimpen van het leven die alleen een empathisch mens zou zien.
Met een oude Leica SLR en 35mm-film begon Huang aan een gesprek tussen zichzelf en Jingwei.
“Wat dit project betekenisvol maakt, is de dialoog tussen de ogen van de fotograaf en de hand van de ambachtsman,” zegt Linda Warmerdam, de manager en curator van Leica Gallery Amsterdam, waar het werk van Huang en Jingwei net geëindigd is met een tentoonstelling.
“Door middel van fotografie kunnen toeschouwers Suzhou kesi ontmoeten niet alleen als erfgoedobject, maar als een levend proces gevormd door tijd, geduld en menselijke aanwezigheid.”
De fotografie van Huang is beïnvloed door Chinese inktkunst en composities in klein formaat, op zoek naar stilte, terughoudendheid en evenwicht. Elementen die ook in kesi terug te vinden zijn.
“Wat mij het meest raakt aan kesi is de terughoudendheid ervan,” zegt Jingwei. “Het is geen vrije beweging. Het ontstaat binnen de orde van ketting en inslag, langzaam opgebouwd door tijd, geduld en de ervaring van de hand.”
Lexar, een geheugenoplossingenbedrijf uit Shenzhen, zegt dat ondanks de analoge aard van het project het ondersteunen van de tentoonstelling een “natuurlijke uitbreiding” is van wat het doet.
“Lexar is altijd nauw betrokken geweest bij het creatieve proces — fotografen, filmmakers en makers vertrouwen op opslag om werk te beschermen dat vaak niet opnieuw kan worden gemaakt,” aldus Grace Su, General Manager van Lexar EU, tegen PetaPixel.
“Kesi bouwt een beeld op in de loop van de tijd, terwijl fotografie vaak één moment in een fractie van een seconde vastlegt. Maar beide hangen af van hetzelfde ding: een maker die bepaalt wat de moeite waard is om te zien, en hoe het herinnerd moet worden.”
