Test AWOL Aetherion Pro: De UST-projector die inzet op beeldkwaliteit (en verblindt)

Minder licht dan de Max, maar meteen uit de doos een beeld dat nog scherper is: de AWOL Aetherion Pro mikt op cinema in een donkere kamer, en doet dat vol zelfvertrouwen tegenover zijn grote broer. Voor 2.379 euro is dit waarschijnlijk de Aetherion om te kiezen voor een beheerste installatie, mits men de beperkingen qua lichtopbrengst op zeer grote diagonalen accepteert.

De Max had ons tijdens de test al overtuigd. Zijn opmerkelijk hoog contrast voor een UST-projector, de mechanische iris en de fijne optiek deden hem uitstijgen boven een categorie waarin lichtopbrengst vaak het doorslaggevende argument is. De Pro herneemt deze architectuur vrijwel identiek.

Het grootste onderscheid zit dus in de helderheid. AWOL belooft een hogere kracht voor de Max, maar dit cijfer vertelt niet het hele verhaal. In de werkelijk interessante modi voor filmkijken is het verschil aanzienlijk minder spectaculair: we hebben ongeveer 1 860 lumen gemeten in Filmmaker-modus op de Max gezien, tegenover 1 490 lumen in Cinema-modus op de Pro. Dit verschil blijft aanzienlijk, maar verandert de aard van de twee projektoren niet. Bij 100 inch in het donker behoudt de Pro voldoende spaarkracht om een dynamisch beeld en een overtuigende HDR te leveren. Bij 120 inch begint hij echter wat van zijn glans te verliezen, met name in de HDR-hooglichten. Daar krijgt de Max zijn zegje.

De Pro heeft echter twee gewichtige argumenten: de prijs, in de eerste plaats, en vooral zijn kleurnauwkeurigheid. Beide apparaten gebruiken een drievoudige RGB-laserbron, maar de implementatie is niet identiek en AWOL heeft de afstelling van de Pro bijzonder nauwkeurig uitgewerkt. Het resultaat is zeer overtuigend, met kleuren die extreem trouw zijn en een rendering die vanaf de eerste kalibratie al naturel aanvoelt.

De rest van de formule klopt ook: mechanische iris met zeven standen, EBL om de zwartwaarden te bewerken, een zeer ruim gammabereik, PixelLock-technologie om over de hele beeldscherpte te zorgen, Dolby Vision, HDMI 2.1, VRR en 1080p met 240 Hz. De Pro probeert dus niet een Max met korting te zijn: hij houdt vast aan de kern van zijn architectuur en stuurt die eerder richting een cinema-gebruik in een donkere kamer.

Meetprotocol. De kijksessies en meetgegevens (helderheid, kleurbalans, contrast) zijn uitgevoerd op een Nothing Projector Black Series ALR-scherm van 100 inch, met een gain van circa 0,6, in Cinema-modus, met een X-Rite-sonde.

Dezelfde Aetherion, met minder licht

De Aetherion-reeks heeft het verdienen om de zaken niet onnodig te compliceren. De Pro en de Max rusten op een zeer gelijkaardig technisch fundament: dezelfde DLP-puce van 0,47 inch, hetzelfde MediaTek MT9655-platform met 8 GB RAM en 128 GB opslag, dezelfde PixelLock-behandeling, dezelfde iris, dezelfde EBL, dezelfde HDMI 2.1-verbindingen en dezelfde spelfuncties.

Het grootste verschil is de helderheid. AWOL richt de Max op grotere schermen en op kamers die meer licht binnenlaten; de Pro is bedoeld voor cinefiele sessies in een beheerde omgeving. In onze testomstandigheden houdt de Max inderdaad wat meer lichtreserve vast in Filmmaker-modus, maar het verschil is veel minder groot dan de maximale fabriekswaarde doet vermoeden.

Beide modellen gebruiken een drievoudige “RGB Pure Triple Laser”-bron, maar de implementatie verschilt wel. Bij de Pro gaat dit vooral gepaard met een fabriekstelling die uitzonderlijk goed is. Daardoor levert de kleinste van de twee een zeer precieze beeldweergave zonder dat er direct calibratie door een technicus aan te pas komt.

De Pro is dus niet zomaar een Max met minder vermogen. Het is eerder het model dat je kiest wanneer extra kracht niet nodig is.

Een DLP-0,47 inch-puce om 4K weer te geven

Zoals veel 4K-DLP-projectoren in deze klasse, maakt de Pro gebruik van een DMD-puce van 0,47 inch. Hij bevat niet fysiek de 8,3 miljoen pixels van een native 4K-matrix. In plaats daarvan gebruikt het systeem de XPR-methode, waarbij snel achter elkaar subbeelden worden verschoven om meerdere beelden te combineren tot een 4K UHD-beeld.

Het principe is inmiddels goed in de vingers. De uiteindelijke kwaliteit hangt echter sterk af van de optiek en de precisie van het hele systeem. Dat geldt vooral voor een UST, omdat de lens door het extreem korte projectieafstand flinke hoeken moet bestrijken.

AWOL heeft dit punt aangepakt met het PixelLock-systeem. Het doel daarvan is om een consistente scherpte over het hele projectieoppervlak te behouden. Bij een UST kunnen de schuine projectielijnen door de grote hoek gemakkelijk zorgen voor scherpteverlies in sommige zones, met name aan de bovenkant van het beeld. Hier blijft de scherpte erg homogeen en leveren de randen geen impression van onscherpte op zoals soms bij dit type projector het geval kan zijn.

Ontwerp: hetzelfde chassis, dezelfde beperkingen

Met afmetingen van 562 × 323 × 139,5 mm (_breedte × diepte × hoogte_) en een gewicht van 8,75 kg is de Aetherion Pro een vrij forse installatie, maar de afmetingen blijven consistent met die van een ultra short throw-projector. De behuizing is identiek aan die van de Max, met een horizontale vorm die vlot in een AV-meubel past.

De motorische lensdek biedt bescherming voor de lens wanneer de projector uit staat. Dat is geruststellend op een UST, waarvan de optiek extra gevoelig is voor stof. Een lichte ruis bij het openen of sluiten van het klepdekseltje is opvallend in een stille kamer, maar duurt slechts enkele seconden, totdat de deksels volledig wakker en bedekt zijn. Een kleine eigenaardigheid die al bij de Max was waargenomen en niet echt storend is.

Installatie: de plaatsing blijft kritiek

Met een projectieratio van 0,2:1 zet de Aetherion Pro het projectieoppervlak bijzonder dichtbij de muur of het scherm. Dat is het grote voordeel van UST-technologie: geen projector door de woonkamer slepen.

Maar dit soort optiek heeft ook zijn keerzijde. Een kleine fout in de positionering resulteert al snel in een onregelmatige geometrie. En in tegenstelling tot een conventionele projector met lens shift, kan de Pro de beeldhoek niet optisch verplaatsen. Het ontbreken van een motorische lens shift is inherent aan deze ultra-hoeklens.

De scherpstelling blijft bovendien handmatig en gebeurt via de afstandsbediening. De softwarehulpmiddelen vergemakkelijken gelukkig de initiële afstelling en maken correcties op geometrie mogelijk. Zo kun je zelfs vanaf een smartphone kalibreren. Maar het is wel aan te raden om met een nette installatie te beginnen: hoe meer je aan digitale correctie vraagt, hoe groter de kans op verlies van beeldprecisie. De Aetherion Pro heeft draaivoeten met schroeven om de juiste positie te vinden: neem de tijd om hem één keer goed te plaatsen.

AWOL belooft een aanbevolen projectiebereik van 80 tot 200 inch. In theorie kan de machine dus een enorm beeld produceren. In de praktijk zien we voor de cinema-ervaring echter dat 100 inch het meest samenhangend is. Bij 120 inch is een volledig donkere kamer nog noodzakelijk als men HDR echt dynamisch wil houden.

Google TV: veel afstellingen voor wie graag met het beeld aan de slag gaat

De Aetherion Pro heeft Google TV onder Android 14, gevoed door de SoC MediaTek MT9655, 8 GB RAM en 128 GB opslag. De interface is snel en de belangrijkste apps zijn direct toegankelijk, zonder extra kastje. Netflix, Prime Video, Disney+ en de belangrijkste platforms kunnen geïnstalleerd worden en zijn compatibel met 4K- en HDR-content.

AWOL laat de gebruiker veel vrijheid: vermogen van de laser, beeldverwerking, kleuren, gamma, scherpte, ruisonderdrukking, IA-gebaseerde scène-optimalisatie, tone mapping, iris en dynamisch contrast. Liefhebbers van afstelling zullen dus veel tijd kunnen besteden aan het vinden van de gewenste look.

Zo kun je details versterken, de lasersterkte aanpassen of meer verwerking op scènes aanvragen. Voor een documentaire, sport of bepaalde games kan dit interessant zijn. Het maakt vooral mogelijk een beeld te maken dat imposanter is als men dat zoekt.

Voor films en series raden we aan juist wat te vereenvoudigen. De modus Filmmaker zet je op een beeld dat getrouw is aan de oorspronkelijke intentie, zonder extra fluiditeit. Maar je moet net iets verder in de menu’s duiken: forcer de Rec. 709 ruimte in de beeldinstellingen. In automatische stand kan de projector soms de verkeerde ruimte kiezen voor SDR-content, wat leidt tot te brede en minder getrouwe kleuren.

Zodra Rec. 709 is opgelegd voor SDR en onnodige verwerkingen uitstaan, is de weergave uitstekend. En er is geen noodzaak om deze instelling telkens per film aan te passen; wanneer de projector HDR-content detecteert, schakelt hij automatisch naar de juiste ruimte (DCI-P3 of BT.2020). Dit is dus een instelling die je één keer hoeft te doen, maar die beslist de moeite waard is.

Je kunt de afstelling per ingang en ook voor de Google TV-interface aanpassen, of dezelfde instelling toepassen op alle ingangen.

Kleuren: een fabriekstelling die bijna perfect is

Het is een van de verrassingen van deze test: direct uit de doos toont de Pro een kleurnauwkeurigheid die zelden zo goed is; zelfs de Max voldeed nog niet zo nauwkeurig. We meten een Delta E gemiddeld rond 1,7 in Cinema-modus, zonder calibratie van onze kant.

Delta E meet de afwijking tussen de weergegeven kleur en de referentiekleur: hoe lager het getal, hoe getrouwer. Onder 3 is de afwijking doorgaans nauwelijks waarneembaar; bij 1,7 bevindt de Pro zich dus in een comfortabele zone.

Die nauwkeurigheid is extra interessant omdat het gamut behoorlijk breed is. De Pro dekt 98% van DCI-P3 en 97% van BT.2020, in dekking. Met andere woorden: DCI-P3 en BT.2020 zijn ruimere kleurruimten dan Rec. 709 die gebruikt wordt voor SDR-content. Een projector die die ruimten ruimschoots dekt, kan meer verzadigde roodtinten, groenen en blauwen reproduceren.

Maar simpelweg veel kleuren hebben, is niet genoeg. Ze moeten ook correct weergegeven worden. De Pro slaagt hierin uitstekend zodra je de juiste kleurruimte kiest. De kleuren zijn rijk zonder artificieel overdreven te zijn en huidskleuren blijven natuurlijk. De rode tinten blijven diep, de groene tinten blijven onderscheiden en de blauwe tinten profiteren uitstekend van de RGB-bron.

Lichtopbrengst: aangekondigde lumens, bruikbare lumens

AWOL geeft 2 600 lumen ISO op. In Cinema-modus meten we eerder 1 490 lumen. Het zijn juist deze cijfers die voor ons van belang zijn, omdat ze het beeld geven dat men kan gebruiken om een film te kijken met een kleurverwerking die in balans is.

De meest lichte modus kan natuurlijk nog verder gaan, maar dan ontstaat er een duidelijke groene zweem. Het is dus niet de absolute lichtopbrengst die telt, maar hoeveel licht er beschikbaar is zodra het beeld goed is afgestemd. In die omstandigheden blijft de Pro nog steeds helder genoeg om een dynamsich beeld te leveren op 100 inch, in het donker.

We hadden ongeveer 1 860 lumens gemeten in Filmmaker-modus op de Aetherion Max. De werkelijke kloof tussen de twee projectoren is dus beduidend kleiner dan wat hun maximale helderheidsaanduidingen doen vermoeden.

Bij 100 inch heeft de Pro voldoende reserve voor een helder beeld met veel diepte in HDR-content. Bij 120 inch blijft hij bruikbaar in het donker, maar de hooglichten verliezen wat glans. Op dit punt wordt de Max interessanter, niet omdat de Pro slecht is, maar omdat voor een groter oppervlakte meer licht nodig is om die oppervlakte correct te verlichten.

De zeven standen van de iris passen de projector aan de kamer aan

Een extra troef van de Pro is de mechanische iris. Zes standen (volgens sommige bronnen: zeven) beperken de hoeveelheid licht die door de lens gaat. Het voordeel is duidelijk in een donkere kamer: wanneer er al genoeg licht op het scherm is, kan het nuttig zijn een deel ervan in te leveren om meer densiteit in donkere scènes te verkrijgen.

Op 100 inch is het dus mogelijk om de iris licht te sluiten zonder dat het beeld te donker wordt. Als je een grijs of ALR-scherm gebruikt dat minder licht doorlaat, is de marge kleiner en is het misschien niet nodig om de iris heel ver te sluiten.

Contrast: de grote klap van de Aetherion Pro

Het contrast is een van de grote troeven van zowel de Aetherion Pro als Max. De Pro zit in ons metingen op ongeveer 2 300:1 native. Door de iris te gebruiken tik je richting ongeveer 4 500:1, terwijl de EBL nog verder kan gaan, richting ongeveer 9 600:1, door dynamisch de laserspanning aan te passen.

Belangrijk is dat de Pro niet perse laser-modulatie nodig heeft om een mooie afbeelding te produceren. Zijn native contrast is al hoog genoeg om diepte te geven aan scènes zonder in donkere tonen kunstmatige verduistering te hoeven toepassen.

EBL kan inderdaad nog wat donkertere zwarte niveaus verbeteren door de lichtkracht in donkere scènes te verlagen. Maar het verstoort ook de kleurbalans en kan bij bepaalde overgangen, zoals een witte ondertitel op een donkere scène, kleine variaties produceren. We laten dit liever achterwege als de projection conditions al goed zijn.

En ook hier speelt het scherm een rol. Op een ALR-scherm van 100 inch levert de Pro een bijzonder dicht beeld. De zwarte tinten zijn diep, objecten springen naar voren en donkere scènes zijn aangenaam om naar te kijken.

HDR: een tone mapping die weet waar hij moet stoppen

De Aetherion Pro ondersteunt HDR10, HDR10+, HLG en Dolby Vision, evenals IMAX Enhanced en Dynamic Tone Mapping. De specificaties zijn dus volledig, maar het is vooral de manier waarop de projector omgaat met HDR-scenes die we interessant vinden.

HDR vraagt om het beheer van grotere helderheidsverschillen dan SDR. Het probleem is dat HDR-content een piek kan vragen die de projector simpelweg niet kan leveren. Dan moet het signaal worden ingedrukt om details in de hooglichten te behouden.

De tone mapping van de Pro is bijzonder overtuigend. Wanneer de content een luminantieniveau vraagt dat de capaciteit van de machine overschrijdt, worden de hooglichten netjes afgesneden. De niveaus net eronder blijven leesbaar en de overgangen behouden hun natuurlijkheid.

Concreet betekent dit: bij een explosie, een metallic reflectie of een zonlichtvenster kan het lichtpunt wit worden. Dat is normaal: geen enkele projector kan de volledige amplitude van HDR-signalering weergeven. Wat telt is hoe hij deze limiet beheert. Hier slaagt de Pro er goed in om grijze vlaktes of duidelijke vlakke witten te vermijden die soms door slecht tone mapping ontstaan.

Het native contrast en het gamut werken natuurlijk in zijn voordeel. Op 100 inch in een donkere kamer blijft HDR spectaculair dankzij voldoende lichtkracht en diepe donkere zones.

Bij 120 inch wordt de marge beperkter. Het tone mapping-systeem moet harder werken en de zeer hoge lichten verliezen wat glans. De Max behoudt dan duidelijk een voorsprong dankzij zijn extra lichtreserve. De Pro blijft echter zeer overtuigend op een diagonalie van 100 inch, wat voor HDR-werk zijn beste terrein lijkt te zijn.

Beeldervaring: een projector die plezier geeft

Misschien wel het meest opvallende na vier weken gebruik en tientallen uren beeld: de Aetherion Pro maakt je zin om films te kijken groter. Ja, zelfs om opnieuw een film te bekijken die je al kent.

Het beeld is dicht, diep, bijna vol, met een volumineus gevoel dat je zelden bij een UST ziet. De donkere tinten hebben genoeg weerkaatsing om diepte te geven aan decors, de kleuren zijn rijk zonder schreeuwerig te worden en contrasten geven scènes ruimtelijkheid. Je merkt regelmatig dat een scène bijzonder mooi is.

Dit helpt ook om films die je al kent op een nieuwe manier te ervaren. Een al bekende fotografie kan op een andere manier overkomen wanneer subtiele schaduwen beter zichtbaar worden, kleuren weer in balans raken of contrasten beter behouden blijven. De projector bedenkt de beelden niet opnieuw, maar geeft ze wel met voldoende diepte terug, zodat het werk van de cinematograaf en regisseur duidelijk naar voren komt.

Bij zeer recente producties kunnen de drievoudige laser en het uitgebreide gamut werkelijk fantastische resultaten opleveren. Apex, Spider-Noir (in kleurversie) en Untamed profiteren van de mogelijkheid om zeer rijke kleuren en diepe contrasten te tonen. Beelden die heel gedetailleerd door cinematografen en art-directeurs zijn vormgegeven, komen vooral op een grote diagonale scherm beter tot hun recht: de Pro blijft trouw aan de belichting, het kleurpalet en de contrasten tussen lichte en donkere zones.

Daarbij komt de uitstekende kleurbalans vol tot zijn recht. Een juiste kleur is niet altijd spectaculair, maar vooral bedoeld om de intentie van de afbeelding terug te brengen: huid blijft huid, de lucht behoudt zijn nuances, en decors krijgen geen onnatuurlijke blauwe of gele zweem. Op de Pro gaat deze precisie gepaard met een extreem breed gamut, waardoor je zowel nauwkeurige kleuren als veel textuur in de verzadigde tinten hebt.

Gaming: de ProSacrifices? niets, met een nuance over VRR

De Pro volgt vrijwel volledig dezelfde gaming-setup als de Max: HDMI 2.1, ALLM, VRR, 4K/60 Hz en 1080p 120/240 Hz.

Het belangrijkste punt is niet de compatibiliteit van het signaal, maar de werkelijke beeldfrequentie. De projector accepteert een 4K-signaal bij 120 Hz als input, maar de weergave blijft beperkt tot 4K/60 Hz. De 120 Hz en 240 Hz-modus werken in 1080p.

Het activeren van VRR zorgt wel voor beperking tot 1080p. Dat is een kleine beperking als je de Pro hebt aangeschaft om te gamen: je wint aan vloeiendheid en synchronisatie met de framerate van console of PC, maar niet aan maximale resolutie.

In 4K/60 Hz beloven de makers een latency van ongeveer 10 ms; bij de Max, die op dezelfde platform draait, hadden we ongeveer 15 ms gemeten in 4K/60 Hz gamemodus tijdens de test. In beide gevallen zijn de waarden zeer comfortabel voor een projector. In 1080p op hoge frequenties daalt de vertraging nog verder en voelt de responsie nog beter aan.

Audio en geluid: niet slecht

Het audiosysteem is identiek aan dat van de Max, met twee luidsprekers van 25 W en twee tweeters van 20 W. Verwacht niet al te veel, zoals gebruikelijk, maar de dialogen blijven redelijk helder. De bas ontbreekt, de hoge tonen zijn niet het fijnste, maar het is geen schandaal: de sectie is verzorgd binnen de grenzen. Voor een geluidssysteem dat moet matchen bij zo’n fraaie beeldkwaliteit, is een soundbar of een home cinema-setup met losse luidsprekers aan te raden.

De HDMI eARC maakt het makkelijk om het audiostroom te vangen en multikanaals formats te ondersteunen, zoals Dolby Atmos en DTS:X.

Het geluid is wel enigszins aanwezig: het geluid van de projector zelf is hoorbaar. We maten circa 33 tot 35 dB, op 1 meter afstand, in Cinema-modus, in een kamer met een achtergrondgeluid van 29 dB. Dat is acceptabel en de geluidenspoor van een film dekt de ventilatie; in heel stille passages kan het zoemen wel merkbaar zijn. Dit is een punt waarop toekomstige generaties mogelijk verbetering brengen.

Tegen de concurrentie

Met de Aetherion Pro en Max biedt AWOL twee premium UST’s die duidelijk inzetten op beeldkwaliteit in plaats van enkel op helderheid. Hun contrast, gamut en optische blok behoren tot de belangrijkste troeven. De Pro is echter degene die voor ons het meest geschikt is voor een cinema-installatie in een donkere kamer, omdat hij de essentie van de Max behoudt zonder de volledige helderheidsreserve nodig te hebben.

AWOL Aetherion Max

De Max is de versie die je kiest als je meer helderheid nodig hebt. Bij 120 inch en hoger of in een kamer met omgevingslicht is deze extra ruimte praktisch. Op 100 inch in het donker is het verschil tussen beide beelden minder duidelijk.

• Voordelen Aetherion Pro : lagere prijs en nog strengere kleurnauwkeurigheid op dit exemplaar.
• Voordelen Aetherion Max : meer lichtreserve voor grote diagonalen, HDR en minder beheersde omgevingen.

Verder verbruikt de Pro minder: ongeveer 130 W gemeten in Cinema-modus, tegenover ongeveer 150–190 W voor de Max tijdens de test. Een extra argument naast de prijs, en niet direct te zien in de specificaties.

De keuze is uiteindelijk vrij eenvoudig: 100 inch en donkere kamer → Pro; grote diagonalen of lichte kamers → Max.

Ontdek onze test van de AWOL Aetherion Max.

JMGO O2S Ultra

De JMGO O2S Ultra opereert in dezelfde familie van premium UST’s en vormt een interessante concurrent als men primair op een grote, gemakkelijk in de woonkamer te integreren beeld mikt. Het kleurbereik is aanzienlijk, maar de kleurnauwkeurigheid direct uit de doos is minder overtuigend dan bij de Pro.

• Voordelen O2S Ultra : formaat, veelzijdigheid en een zeer goede beeldpotentieel.
• Voordelen Aetherion Pro : contrast, iris, kleurnauwkeurigheid en completer gaming-aanbod.

Wie vooral films kijkt en directe calibratie wil vermijden, zal bij de Pro meer geruststelling vinden.

Ontdek onze test van de JMGO O2S Ultra.

Hisense PX3-Pro

De Hisense PX3-Pro blijft een solide en beproefde keuze. Hij biedt een goede beeldkwaliteit, een complete interface en een vrij eenvoudige installatie. Maar de Aetherion Pro gaat wat verder op contrast en beeldnauwkeurigheid, vooral dankzij zijn iris en EBL-systeem.

• Voordelen PX3-Pro : rijpheid, eenvoud en prijszetting.
• Voordelen Aetherion Pro : contrast, drievoudige RGB-laser, kleurnauwkeurigheid en vollediger gaming.

Valerion VisionMaster Max

De VisionMaster Max, uit dezelfde groep als AWOL, wijkt volledig af in ontwerpfilosofie. Zijn lange focus vereist een andere installatie, maar zijn optiek en mechanische iris maken hem een serieuze concurrent voor een echte cinema-ruimte. Hij kan met name een zeer diep en scherp beeld leveren wanneer de projector in het achterste deel van de ruimte kan worden geplaatst.

• Voordelen Valerion : optiek, beeldprecisie en diepte van de zwartwaarden in een dedicated installatie.
• Voordelen Aetherion Pro : installatie als UST, Google TV, volledige gaming en veel gemakkelijker in een woonkamer.

Ontdek onze test van de Valerion VisionMaster Max.

Moet je de AWOL Aetherion Pro kopen?

Ja, als je een donkere kamer hebt en een scherm rond 100 inch wilt gebruiken. Dat is precies het gebied waarin de Pro zijn beste beeld laat zien. Zijn gemeten 1 490 lumen in Cinema-modus zijn voldoende om de beeldenergie te behouden, terwijl het native contrast en de iris serieus kunnen spelen met donkere scènes.

Ja, als je een nauwkeurige kleurbalans wilt zonder direct een calibratie nodig te hebben. De Delta E rond 1,7 is uitstekend, mits je de Filmmaker- of Cinema-modus kiest en vooral Rec. 709 forceren voor SDR-content.

Ja, als je veel games speelt naast films. HDMI 2.1, VRR, ALLM, 1080p met 240 Hz en lage latency: de Pro heeft een ongebruikelijk compleet gaming-pakket voor een UST. Houd er wel rekening mee dat VRR de weergave terugbrengt naar 1080p.

Ja, als je op zoek bent naar een beeld dat dicht en contrastrijk is. Zelfs zonder EBL blijft het native contrast hoog genoeg om diepe zwarttinten te leveren. De drievoudige laser RGB geeft een echte rijkdom aan kleuren, en de uitstekende optiek houdt de beeldscherpte over de hele afbeelding vast.

Nee, als het doel is om 130 of 150 inch te vullen in een woonkamer die niet volledig verduisterd kan worden. De Pro kan wel een grote afbeelding tonen, maar de beperkte lichtreserve wordt dan zichtbaarder. De Max is hier beter op toegerust.

Nee, als je een volledige stille machine wilt of geen enkele instelling wilt doen. De ventilatie is aanwezig en de scherpstelling blijft handmatig. Een UST vereist ook een nauwkeurig positionering voor de beste weergave.