De nieuwe BorderPatrol Zola DAC
Tijdens Capital Audiofest liet Gary Dews van BorderPatrol ons de splinternieuwe BorderPatrol Zola DAC zien, de eerste grote update aan zijn elektronica-lijn sinds de oude “audio fur” DAC waar Stereophile een paar jaar geleden zo dol op was. Hier bij pt.AUDIO zaten we lijnrecht met onze veelgerespecteerde vakgenoten en waren we verheugd dat hun oordeel zo volledig overeenstemde met onze ervaringen! Na meerdere allegaartjes van hevige eensgezindheid waarin iedereen de kleine DAC die kon behoorlijk prees, trokken we ons terug naar onze luisterruimtes om te genieten van de glorieuze klanken van transparantie en directheid die zo weinig andere DAC’s tegen die prijs (of welke prijs dan ook) wisten te bereiken.
Daar komt Zola.




De nieuwe BorderPatrol Zola is een tikje afwijkend, zo werd me verteld. Ten eerste is het een hi-res-capabele unit. Ik kan het bijna niet geloven! De oorspronkelijke DAC SE was ontworpen rondom de CD Redbook (dus 44,1 kHz), wat, eerlijk gezegd, precies was wat de meesten onder ons tot slechts een paar jaar geleden voor muziek gebruikten. Maar de gloednieuwe Zola kan meer! Specifiek kan hij 24bit/192k over USB aan, en 24/96 over S/PDIF en TOSlink. Dus al die hi-res muziek via Qobuz is nu beschikbaar voor jouw streamingplezier. De Zola heeft een choke-input gefilterde buisuitgangsstap, en zowel de digitale als de analoge secties van de DAC hebben onafhankelijke (en apart buis-geremde) voedingen. Het is een stevig joch, gehuisvest in koper en cryo-behandeld tot alle elektronen in rij stonden en mee zongen in het koor. Het is hier, zet het bier klaar, verzamel je in de buurt en laat het gejuich beginnen.
Het pt.AUDIO-team hoopt een paar van deze eenheden voor een recensie te kunnen overnemen zodra Gary er een paar frontplaten op kan zetten, maar jullie kampioenen kunnen ze nu meteen krijgen, rechtstreeks van de BorderPatrol-website (bestel hier), maar als je er te veel en te snel bestelt, vertragen jullie tocht naar triomf en storen waarschijnlijk Little Marc (Smazik) die probeert geduldig te blijven. Iets om rekening mee te houden. De prijs is $3.950 en je kunt kiezen tussen zilver of zwarte frontplaten.

Hou van die grote Living Voice UK R80-luidsprekers
Nu, ik heb het eerder gezegd en ik zal het nog eens herhalen: het leven draait om liefde. En ik hou van het geluid van Living Voice UK-luidsprekers. Ik weet niet waarom. Er zit gewoon iets weelderigs, iets elegants, iets intiems, ja ik zou bijna zeggen magisch aan de manier waarop ze muziek produceren, en de nieuwe R80 OBX zijn bijzonder. Voor de duidelijkheid: “obx” betekent “outboard crossover”, en ja, dat impliceert dat er ook “ibx”-versies bestaan waar de crossovers aan boord zitten. Prijzen beginnen bij $51.250 per paar voor de variant met ingebouwde, afgewerkte afwerking in een Pippy Oak/Santos Rosewood; de versie die op de Florida Audio International Expo werd getoond, was de Glossy Ebony/Santos Rosewood en geprijsd op $65.000 per paar.
Ik bezit al bijna tien jaar een paar Avatars. Een van hen werd ooit uit een opslagruimte gestolen. Een jaar later vond ik hem terug bij een zeer vriendelijke audioliefhebber die online had gekocht — en de vasthoudendheid had om uit te zoeken wat er met de andere luidspreker gebeurd was. Prachtig verhaal — maar de gelukkige afloop is dat ik ze nu terug heb, en weer in mijn woonkamer op de Kaap hoor spelen.
In vergelijking met mijn destijds instapniveau Auditorium-luidsprekers is de nieuwe R80 op elke manier groter. Een veel grotere kast. Een aanzienlijk bredere frequentieweergave met veel krachtigere bascapaciteit. Het geluid is hemels. Nu geef ik toe dat ik glanzende afwerkingen niet echt geweldig vind — dit “piano”-achtige gedoe is iets wat chique mensen blijkbaar echt mooi vinden. Ik persoonlijk houd niet van verplichte stof- en polijstbeurten, maar als je een service hebt die dat voor je doet, is dat misschien wel cool. Voor mij heeft een natuurlijke houtafwerking (denk aan: “mat”) juist zijn charme omdat het vingerafdrukken, neusafdrukken en liksporen afstoot. Hopelijk zien we die optie terugkeren in de volgende revisie van de lijn.

Triode Wire Labs en Innuos en BorderPatrol
Op de Florida-huis werd de ruimte aangevuld door Triode Pete Grzybowski van Triode Wire Labs. Je herinnert je misschien onze obsessie (gentle nudge) met dit kabelmerk. Hier werden de Obsession NCF-stekerkabels voor voeding getoond (à $1.499 elk, uitgerust met de massieve Furutech-connectoren en gebruikt op de distribute-box), High Power Digital American II ($749 elk — gebruikt op de voedingen), de “regular” Digital American voedingskabel ($549 — gebruikt op de DAC), de American Speaker Cables (vanaf $1.099 per set, hier, bi-wired, met bijpassende jumpers voor de crossover-box), Spirit II interconnects (OCC 7N koper bij $399 per paar) en een Freedom CAT6+-ethernetkabel (vanaf $249 per stuk). De “distributiebox” blijkt eigenlijk een Pi Audio Uberbuss te zijn — en nu opnieuw beschikbaar dankzij de inspanningen van de fijne mensen van GR Research (bekijk dat hier).
Onder het dek (letterlijk, dit keer) bevonden zich een paar Apparaten van Innuos — een ZENith-streamer/server uit de laatste tien en een Phoenix USB-converter.
Boven en onder was de BorderPatrol S20-versterker, een parallelle 300b stereo-amp die de tweeling is van degene die ik thuis heb. Onder ligt een paar EXD-voedingen (mono, schatje!).

Wat is het geluid van ooh la la?
Ik heb het verhaal hier eigenlijk al prijsgegeven, maar de geluidskwaliteit was alles wat je je maar wenst en een zak chips erbij. Elegant, krachtig, verleidelijk — bijna alles wat ik zoek in een audiosysteem. Serieus, dit systeem klinkt als een van die dampende smulkast-romans die tegenwoordig verkleed gaan als fantasyromans. “Romantiek, romantiek, romantiek,” fluisteren de stemmen in mijn hoofd.
Nu is het interessant dat dit systeem een mooi voorbeeld is van emergente eigenschappen — en ik ben me ervan bewust dat de verleiding bestaat om al diens sonische glorieën simpelweg aan de luidspreker toe te schrijven. Ik ken ook het meeste van dit spul, dus ik weet dat als je de versterker, of de DAC, of de kabels of zelfs de UberBUSS verwijdert, de klankkwaliteit beïnvloed wordt. Ik zal specifiek de DAC nog eens onder de loep nemen — want ik weet van een andere ruimte die halverwege de show van plan veranderde en door die wijziging onmiddellijk de spelregel in de kamer hoger remde.
Kortom: als deze kamer jou aanspreekt, zijn er stappen die je thuis kunt zetten om daar te komen. Mijn aanbeveling? Neem alle stappen.
Ik heb deze combinatie meer dan eens gehoord. Telkens ben ik onder de indruk. Sterker nog, ik voel me gerustgesteld. Dit is hoe een geweldig audiosysteem zou moeten klinken. Detailering zonder statistiek. Uitzetting zonder theater. Intimiteit zonder opsmuk.
Zou het nog beter kunnen? Jazeker. Living Voice UK heeft bijvoorbeeld een onbereikbaar niveau luidsprekeraanbod dat de meeste van ons alleen maar op Europese audio-beurzen zien. Ik vermoed dat die Vox Olympians er wat extra’s aan zouden toevoegen. Een grotere kamer zou ook helpen. Een kamer vol akoestische behandelingen, directe toegang tot het stroomverdeelpaneel van het hotel, en af en toe een lekker cocktailtje — niets daarvan zou schadelijk zijn. Maar gezien de echte wereld en de daarmee samenhangende beperkingen was deze kamer — wees verlaten voorbij de kleine vergaderruimpjes waar alle presentaties werden gehouden — een toonbeeld van geweldig geluid, en slechts over het hoofd gezien op eigen risico.

Meer BorderPatrol-spullen
Telkens wanneer het gesprek over mijn afkeer van digitaal geluid onder vriendengroepen opduikt, zijn er meestal twee dingen die ter sprake komen. Ten eerste wordt er gevraagd: “Welke DAC gebruik jij?” Het tweede wat vaak genoemd wordt: “Je moet die BorderPatrol DAC eens horen.” Welnu, geluk voor mij: ik kreeg eindelijk de kans om wat tijd door te brengen met een BorderPatrol SE-i. Ik hoor…
Ingevoerd onder: Dingen die er niet toe doen. Starend naar de Innuos Statement (website), een dedicated computer-audio-server van $13.750, herinner ik me een lange periode in de evolutie van digitaal geluid. Als je terugdenkt aan een tijd waarin dinosaurussen nog door de aarde zwierven (oké, het was ongeveer tien jaar geleden), de grote discussie…
De afwijkende mening De webversie van Stereophile’s Herb Reichert publiceerde een brief in de web-editie van een column “As We See It” geschreven door collega Jon Iverson. Ik tag die hier opnieuw (met verwijzing en toeschrijving) om verschillende redenen, maar vooral omdat ik het als kaartje wil gebruiken om mijn… gevoelens te ordenen. De…