Godox C100 Beoordeling: Een Lastig Kijkpunt

Ik heb een grote afkeer van wat ik noem e-waste-camera’s op de markt, camera’s die de wereld vastleggen door de lens van een letterlijke dashcam. Ze zijn meestal slecht gebouwd, nemen slechte foto’s en zitten vol met tal van frustrerende compromissen. Ik word meteen sceptisch wanneer er een nieuw goedkope point‑and‑shoot van 45 dollar opduikt.

Daarom was ik zo verrast toen de C100 opdook. Het vernieuwende ontwerp om te kunnen componeren via een groot LCD-venster was zeer intrigerend, en mijn eerste impuls was dat de fotografeerervaring leuk zou zijn. Ik liet mijn vooroordelen even varen, maar al snel realiseerde ik me dat ik ze beter had kunnen behouden. Mijn toekomst zou vol frustratie komen te staan.

Godox C100 Review: Hoe Voelt Het Aan

Nu weet Godox heel goed hoe ze coole ontwerpen maken en als bewijs voor die overtuiging ben ik dol op de IT32-flitser die ik onlangs voor mezelf heb aangeschaft. Over het algemeen is de Godox-lijn functioneel en betaalbaar. Dit geldt ook voor de C100.

De buitenkant van de C100 is charmant, en het eenvoudige ontwerp ligt eigenlijk best comfortabel in de hand. Met slechts 65 gram is de C100 goed mee te nemen en vormt zeker geen last om mee te nemen.

De bediening is eenvoudig, met een bedieningsbalk aan de voorkant die over een royaal grote sluiterknop loopt. Je kunt aan de zijkant een schakelaar omzetten om te wisselen tussen de fotomodus, videomodus en belichtingsmeterfunctie. Deze schakelaar klem je echter niet altijd nauwkeurig op de gewenste positie en eindigt vaak in de verkeerde stand doordat je er te veel moeite in steekt om te schakelen voordat je bij de gewenste modus aankomt.

In het toestel zit een geïntegreerde lithiumbatterij. Over het algemeen heb ik een hekel aan niet-vervangbare batterijen, ook al kunnen ze vijftien uur lang meegaan. Helaas wordt dit tegenwoordig wel vaker normaal. Ik ben er vaak tegen omdat het de algehele bruikbare levensduur van een camerapost systeem aanzienlijk verkort.

Als er een interne batterij is, hoop ik ten minste op interne opslag, maar daar is hier geen sprake van: je moet ook een microSD-kaart toevoegen voor opslagdoeleinden.

Het kijkscherm bestaat uit twee doorzichtige plastic velletjes met een LCD-scherm ertussen. Dit scherm kan vervolgens jouw batterijstatus, beeldverhouding-streeplijnen en belichtingsmeter-informatie tonen wanneer deze modus actief is.

Er is ook een indicator voor het midden van de afbeelding, maar houd er rekening mee dat de lens zich aan de bovenkant van het scherm bevindt en vaak naar boven wordt gericht bij het samenstellen van onderwerpen van dichtbij. Ik ontdekte ook dat dit scherm zeer gemakkelijk kan krassen, en na een paar dagen in mijn zak was het bekrast en vies.

De microSD-kaart die ik gebruikte was niet correct geformatteerd voor de C100, maar ik had geen manier om dat te weten totdat ik de kaart na mijn eerste dag controleren. De C100 maakte geluiden alsof hij foto’s maakte, maar mijn eerste reeks werd nooit opgenomen. Dat voelt niet zo goed.

Toen ik eenmaal ontdekte welke formatering de camera werkte, ging ik voor exFAT, en kon ik gaan fotograferen. Je hebt geen hoge capaciteit geheugenkaart nodig, gezien de 2-megapixel grootte van de beelden. De camera maakt beelden in 16:9, maar je kunt de linker- en rechterpijltjes op de camera gebruiken om te schakelen tussen 3:2, 4:3 en 1:1 beeldverhoudingen. Je levert uiteraard wat van de reeds beperkte resolutie in door dit te doen.

Godox C100 Review: Hoe Het Schiet

De beeldkwaliteit is voorspelbaar slecht, met overal zachte verwerking en ruis. Je kunt de belichting niet aanpassen en er zit weinig tot geen inhoud in de beelden om belichting in postproductie aan te passen. Tegenlicht onderwerpen worden in schaduw geplaatst, en het heeft geen flitser, dus je bent aangewezen op omgevingslicht.

De beelden zijn niet geweldig, en toch is dit juist het aspect van de camera waarin ik het minste problemen ondervind. Ik begrijp dat de camera bedoeld is voor casual gebruikers die foto’s willen maken van vrienden en maaltijden, feestjes en mensen, en die niet erg zijn van een ruwe beeldkwaliteit. Maar het echte fotograferen zelf vind ik dan ook niet leuk.

Wanneer er een foto wordt genomen, maakt de C100 een bijzonder luidruchtig digitaal sluitergeluid, wat zeer duidelijk is voor iedereen in de buurt. Ik heb nog geen manier gevonden om dit uit te schakelen, dus aannemelijk is dat dit niet lukt. De reactietijd is onmiddellijk omdat er geen autofocus nodig is. Toch merkte ik dat onderwerpen op armlengte of zelfs op portretafstand vaak net buiten het scherptegebied liggen en er daardoor vrij zacht uitzien. Dit betekent dat portretfoto’s of favoriete maaltijden vanaf een afstand moeten worden genomen die verder ligt dan natuurlijk is.

Dat is allemaal vervelend, maar het echte probleem voor mij is de nauwkeurigheid van de zoeker — of liever gezegd, het gebrek daaraan. Alle marketingfoto’s tonen blije mensen die de C100 op armlengte gebruiken, maar die natuurlijke houding sluit helemaal niet aan bij de kaderlijnen in de zoeker. In werkelijkheid vangt deLens veel breder dan de zoeker aangeeft, en hoewel je onderwerp ongetwijfeld binnen het beeld zal komen, zal er veel meer op je foto staan dan bedoeld was.

Alleen door de zoeker dicht tegen het gezicht te plaatsen, krijgen de kaderlijnen enige kans op nauwkeurigheid. Bedenk ook dat als jouw hand allesbehalve parallel aan je ogen ligt, de foto naar rechts of links zal verschuiven. Kortom, het nauwkeurig kaderen met deze camera is vrijwel onmogelijk en je doet beter gewoon wat ad hoc werk.

Er is ook een belichtingsmeterfunctie die daadwerkelijk bruikbaar is. Je kunt een ISO, sluitertijd en diafragma instellen, en de C100 geeft je een correcte belichtingswaarde.

Het voortdurend indrukken van knoppen om door instellingen te gaan is een beetje verwarrend, maar de C100 fungeert wel als een gereedschap voor analoge fotografen. Helemaal eerlijk gezegd zou ik liever een app op mijn smartphone gebruiken, maar als je toevallig de C100 en een ouderwetse filmcamera bij je hebt, zul je er af en toe wel mee werken.

Godox C100 Review: Een Frustrerende Ervaring

De nieuwigheid van het gebruik van deze camera zit volledig in het gebruik van die transparante zoeker. Het probleem is dat de zoeker niet plezierig is in gebruik. Daarom is de gebruikservaring ook niet leuk, en deze camera wordt zowel belachelijk als frustrerend. De meeste mensen zullen waarschijnlijk verticaal willen fotograferen voor smartphonegebruik, maar het ontwerp leent zich daar niet makkelijk voor.

De videokwaliteit is ook schandalig slecht, met veel rolling shutter en een hol klinkende interne microfoon. Uiteindelijk is de Godox C100 gewoon een herverpakte dashcam-camera die waarschijnlijk in een vuilnisbelt of op zolder belandt en voorgoed vergeten zal worden. De enige claim op roem zal een misleidende zoekerervaring zijn die niet aan de hype voldoet.

Zijn Er Alternatieven?

Voor slechts 45 dollar levert de C100 in wezen dezelfde beeldkwaliteit als duizenden andere point-and-shoots met dashcam-functie. Desondanks is de C100 feitelijk de eerste van zijn soort die op grote schaal geproduceerd en gedistribueerd wordt. De Escura InstantSnap had het idee als eerste (hoewel die geen actief LCD-scherm heeft, slechts een “stom” display) en is vergelijkbaar geprijsd.

Moet Je Het Kopen?

Nee. De ervaring is leuk in concept maar slecht uitgevoerd.