De 14-jarige bekroonde onderwaterfotograaf Panitbhand Paribatra “Pari” Na Ayudhya uit Thailand maakte eind vorige maand nogmaals indruk toen hij in de prestigieuze Hasselblad Masters 2026 fotowedstrijd in de categorie Project // 21 won. Het was niet Pari’s eerste grote prijs, en het zal ongetwijfeld ook niet zijn laatste zijn.
PetaPixel sprak met Pari om meer te weten te komen over zijn fotografische reis, hoe hij begon met onderwaterfotografie, hoe het voelde om Hasselblad Masters te winnen en wat er daarna komt.
Het winnen van Hasselblad Masters 2026
“Ik ben echt blij dat ik de finale heb gehaald,” vertelt Paribatra aan PetaPixel. “Ik verwachtte niet te winnen omdat er echt sterke andere fotografen meededen. Ik dacht alleen: ‘Het is al geweldig dat ik tot de finalisten behoor.’ Dat ik vervolgens tot de top werd uitgeroepen had ik niet verwacht.”
Dit is ongetwijfeld Pari’s grootste overwinning tot nu toe, aangezien hij in de Hasselblad Masters’ Project // 21-categorie een uiterst moeilijke competitie wist te winnen. Deze categorie stond open voor alle fotografen van 21 jaar en jonger. Pari heeft echter ook eerder grote overwinningen behaald, waaronder de titel Photographer of the Year Under-18 bij de Shark Trust, vorig jaar een Vermelding bij de Siena Awards en meer.
“Ik was ontzettend opgewonden, want de prijs is echt goed,” lacht Pari toen hij te horen kreeg dat hij Hasselblad Masters had gewonnen. Naast de titel “Hasselblad Master” kreeg hij ook een creatieve beurs van 5.000 euro en zijn keuze uit een Hasselblad-camera van 100 megapixels en twee lenzen uit de XCD-serie.
“Ik voel me zeer vereerd deze prestigieuze prijs te winnen,” voegt Pari toe.

De 14-jarige fotograaf toonde strategie die zijn jaren te boven gaat door uit te leggen dat hij alle winnaars van voorgaande edities van de competitie had bestudeerd om te zien welke soorten beelden doorgaans het beste presteren.
“Ik keek naar alle categorieën en zag een patroon: de foto’s moeten allemaal uniek zijn, maar ze moeten ook qua stijl bij elkaar passen,” merkte Pari op.

In Hasselblad Masters moeten fotografen een serie van drie foto’s indienen.
Voor de drie onderwateropnamen waar Pari voor koos, gaf hij aan dat ze op zichzelf echt goed moesten zijn, maar ook esthetisch met elkaar moesten overeenkomen.
“Ze zien er allemaal vergelijkbaar uit, maar ze zijn op een bepaalde manier toch verschillend,” zegt de ambitieuze jonge fotograaf.

Het vastleggen van de opvallende, bekroonde onderwaterfoto’s
Pari maakte alle drie zijn bekroonde beelden tijdens een blackwater-duik in de Filipijnen. Zoals Pari uitlegt, zijn er niet veel plekken in de wereld waar je zo’n blackwaterduik kunt doen. Het is een nachtduik in de open oceaan, waarbij duikers in een waterkolom boven diepe afgronden zweven. Een krachtige lamp trekt plankton aan het water aan, wat ’s nachts diepwaterwezens aantrekt die voorbij zwemmen.
“We bevonden ons midden in de oceaan en wachtten tot wezens ’s nachts omhoog kwamen,” zegt Pari. “Tijdens de eerste duik maakte ik normale foto’s met een standaard flits, zodat de beelden allemaal helder waren en alles.”
“Toen zag ik wat mensen deden met een trage sluitertijd tijdens blackwater-duiken, en ik wilde het proberen.”
“Ik probeerde het eerst met normale flits, maar het werkte vrij rommelig. Het leek niet georganiseerd, alles zat door elkaar.”
“Dus improviseerde ik met een videolamp en filters, en deed het filter op tijdens de lange sluitertijd, en eindigde ik mijn foto met flits om de details te behouden.”

Deze briljante vondst in het water, midden in de nacht op de open oceaan, weerspiegelt Pari’s creativiteit en technische vaardigheden.
“Het viel eigenlijk wel mee die blackwater-duik,” zegt Pari. “Er waren veel mensen aanwezig. Het was zo’n honderd meter diep daar beneden en ik wist niet wat er omhoog kon komen, dus ik was er enorm door gemotiveerd.”
Duiken en fotografische expertise komen samen
Onderwaterfotografie is een bijzonder veeleisende discipline, die niet alleen serieuze fotografie-skills vraagt maar ook uitgebreide duikervaring, wat vele jaren kan vergen om te verwerven.
Voor Paribatra leek hij bijna alsof hij in de oceaan zelf zat. Hij begon met duiken zodra hij wettelijk mocht, op 10-jarige leeftijd, en behaalde al snel zijn certificaat. Kort daarna behaalde hij ook een duikreddingscertificaat.
“Ik heb gewoon geoefend en ge-oefend en nog eens geoefend,” zegt hij.

Net zo veel andere ervaren fotografen begon Paribatra met het vastleggen van wat hij onderweg zag.
“Ik had altijd een action camera bij me,” zegt Pari over zijn eerste duiken. “Ik dacht gewoon: ik zal vastleggen wat er daar gebeurde.”
Toen zijn eerste foto’s “echt slecht” waren, besloot hij zijn fotografische vaardigheden te verbeteren.
“Ik moest beter worden,” lacht Paribatra. “Toen ging het verder en begon ik het echt leuk te vinden.”
Hij schuift snel op, zowel wat vaardigheden als uitrusting betreft.



Een Nikon Z8 en een 105mm Macro-lens
Hij werkt nu met een Nikon Z8, vaak in combinatie met een Nikkor Z MC 105mm f/2.8 VR S macro-lens. Hij gebruikt een paar Kraken-strobes aan beide zijden van zijn lens en zwemt ook met een videolamp mee.
Wanneer hem wordt gevraagd waarom juist een 105mm-lens, in plaats van de gebruikelijkere breedhoek lenzen die onderwaterfotografen gebruiken, zegt Pari dat hij echt close-upopnames van kleine onderwerpen moet kunnen maken, en als hij meer ruimte nodig heeft, kan hij altijd verder weg zwemmen.
Paribatra’s favoriet van zijn drie Hasselblad Masters-foto’s, die van de octopus, lijkt misschien een grote schepsel, maar dat is het niet. Pari zegt dat hij het beeldtje ongeveer zo groot maakte als een pingpongbal.

Paribatra’s passie voor macro kan gedeeltelijk worden verklaard door een van de eerste foto’s die hem echt enthousiast maakten, maar niet om de redenen die je zou verwachten.
“Het was een naaktslak,” herinnert Pari zich aan het moment waarop hij echt verliefd werd op fotografie. “Ik zag het in documentaires en dacht: ‘Wow, dit exists actually, en je kunt het daadwerkelijk zien.’ Dus ik dacht: ‘Ik moet hier een foto van nemen.’”
“En toen ik het nam, werd de foto erg onduidelijk. Het was heel slecht. Dus de volgende keer moest ik het beter maken.”


De grootste uitdagingen van onderwaterfotografie
Hoewel het gemakkelijk lijkt te luisteren naar Paribatra terwijl hij over zijn fotografie praat en het lijkt alsof alles moeiteloos gaat, is hij ervan overtuigd dat dat zeker niet zo is. Hij heeft extreem hard gewerkt om zijn fotografische vaardigheden te verfijnen en hij ontmoet bij elke duik nog uitdagingen.
“Het is lastig omdat je veel dingen niet kunt controleren,” legt de duikfotograaf uit. “Je kunt het licht controleren, maar het water niet. Als het water niet meewerkt, is het bijna onmogelijk om praktisch iets te bereiken.”



En dan beweegt het onderwerp vrijwel altijd, wat een extra laag van complexiteit toevoegt aan het proces. Hoewel Paribatra een uitstekende duiker is, hebben onderwaterwezens een duidelijk voordeel in snelheid.
Daarnaast is er zichtbaarheid. Er drijven vaak dingen in het water die het moeilijk maken om te zien.

“Het onderwerp beweegt, wij bewegen mee, en soms zijn de omstandigheden niet geweldig. Je krijgt simpelweg niet altijd foto’s en dat is echt teleurstellend.”
Pari, Ocean Ambassador voor de Manta Trust en Young Shark Ambassador voor Fins Attached Marine Research and Conservation, heeft enorm veel respect voor de oceaan en haar bewoners, dus hij is ook uiterst voorzichtig om zijn onderwerpen nooit te stressen. Hij moet wachten tot ze naar hem toe komen en dat gebeurt niet altijd.
Paribatra zegt dat hij snel heeft geleerd altijd klaar te staan in het water. Zodra hij het water in gaat, controleert hij al zijn instellingen en zorgt hij ervoor dat zijn testshots er goed uitzien.
“Ik oefen eerst op de persoon naast me of op een rots of zoiets om zeker te weten dat de instellingen perfect zijn, want een haai blijft niet lang hangen,” zegt Pari. “Dus als hij komt, ben ik klaar en probeer ik gewoon het juiste hoek te vinden en te klikken, want nadat de haai verschijnt kan ik niets meer aan mijn camera instellen.”


Een voorliefde voor de Oceaan
“Ik heb altijd van de oceaan gehouden en er tijd doorgebracht,” vertelt Paribatra aan PetaPixel. “Lang voordat ik begon te duiken, wist ik dat ik iets moest doen om terug te geven wat de oceaan mij had gegeven.”
Paribatra heeft door de jaren heen veel presentaties gegeven en organiseerde onlangs een fototentoonstelling in Bangkok, “Pay Back to the Ocean.”
“Anderen mensen doen wel iets met data en wetenschap en bewustwording. Maar ik dacht: fotografie—ik vind het leuk—dus ik wil dat inzetten om iets goeds voor de oceaan te doen.”


Hoewel het misschien lijkt alsof Pari voorbestemd is voor een carrière in professionele onderwaterfotografie, zegt de jonge fotograaf dat dit niet zijn droom is.
“Ik wil mezelf blijven verbeteren, ik wil beter worden,” zegt Pari over fotografie. “Maar ik wil er ook van blijven genieten op een manier die misschien niet de nummer één baan in mijn leven is. Want wanneer het een verplichting wordt, en iets wat ik veel moet doen, zal ik er minder van genieten.”
“Ik denk dat het mijn belangrijkste hobby is, maar niet alles in mijn leven.”
Paribatra weet wel dat hij een carrière gerelateerd aan de oceaan wil nastreven. Misschien iets in de wetenschap.
“Maar ik weet het nog niet zeker.”
Één ding is zeker: ongeacht wat Pari Paribatra besluit te gaan doen, hij heeft het talent en de gedrevenheid om uit te blinken.
Om op de hoogte te blijven van Paribatra’s onderwaterfotografische avonturen, kunnen lezers hem volgen op Instagram en zijn website bezoeken.