De nieuwste beelden van de NASA/ESA/CSA James Webb Space Telescope (JWST) tonen een kleurrijk palet aan sterren in de relatief nabije moleculaire wolk Sagittarius B2, het meest actieve en massieve stervormingsgebied in de Melkweg.
Sagittarius B2, ook bekend als Sgr B2, veroorzaakt ongeveer de helft van alle sterren in het galactische centrum van de Melkweg, hoewel het maar zo’n 10% van het brandstofreservoir voor stervorming in dit gebied bevat. Gezien de neiging van Sgr B2 om sterren te produceren, is het een werkelijk fascinerend onderwerp voor Webb’s nabij-infrarood (NIRCam) en midden-infrarood (MIRI) camera’s. Dankzij de opmerkelijke resolutie en gevoeligheid van Webb kon Sagittarius B2 in ongekend detail worden vastgelegd.
De Melkweg is enorm uitgestrekt, dus hoewel Sgr B2 op kosmische schaal relatief dichtbij ligt, bevindt het zich nog altijd op zo’n 27.000 lichtjaar afstand van de Aarde. Sgr B2 ligt op enkele honderden lichtjaren van Sagittarius A*, het supermassieve zwarte gat in het centrum van de Melkweg. Wetenschappers hebben dit zwarte gat eveneens in beeld gebracht, en natuurkundigen hebben eerder dit jaar Webb gebruikt om de meest gedetailleerde afbeelding ooit van dit zwarte gat te verkrijgen.
Met NIRCam is het mogelijk door het kosmische gas en stof te kijken die voor de meeste camera’s het zicht belemmert, zoals de zichtbare-lichtcamera’s aan boord van de Hubble-ruimtetelescoop. Door door de stof heen te kijken die om jonge sterren en stervormingsregio’s heen ligt, kunnen pasgeboren sterren worden gezien en valt veel meer te leren over hoe ze ontstaan en zich ontwikkelen. Wetenschappers geloven dat de gegevens van Webb zullen helpen bij het ontrafelen van sleutelvragen rond stervorming, een onderwerp dat nog altijd uitdagend is om te doorgronden. Ook willen ze bepalen waarom Sagittarius B2, ondanks zijn relatief geringe omvang, zulke enorme niveaus van stervorming vertoont in vergelijking met zijn buren in het galactische centrum van de Melkweg.
Toch zijn ironisch genoeg de donkerste regio’s in Webb’s nieuwste beelden wellicht het meest intrigerend. Ze zijn niet echt donker, maar de kosmische stof hier is zo dik dat zelfs Webb’s ongelooflijke camera’s niet doorziet tot aan de andere kant. Deze donkere gebieden bevatten het ruwe materiaal dat nodig is om nog meer sterren te laten ontstaan, en beschermen pasgeboren sterren die nog niet helder genoeg zijn om door te schijnen.
