Ik moet een bekentenis doen over mijn landschapsfotografie

Het loofseizoen is in volle gang hier in Nieuw-Engeland, en tot dusver heeft mijn groothoeklens een stuk meer tijd in mijn tas doorgebracht dan aan mijn camera. Mijn naam is Jeremy, en ik ben verslaafd aan telelenzen voor landschapsfotografie.

Ik sta verre van de eerste fotograaf die uitspraken doet over de verdiensten van langere lenzen voor landschapsfotografie. Maar nadat ik tijdens een weekend naar de White Mountains in New Hampshire vrijwel uitsluitend de nieuwe Sony 400mm f/4.5 GM OSS-lens op mijn Sony a7R VI had gebruikt, leek het me een goed moment om mijn mening over dit onderwerp te geven en te erkennen dat ik langere lenzen eigenlijk verkies boven de traditionele “landschapslenzen.”

Ik maakte 134 foto’s en selecteerde 20 om te bewerken, een schokkerend hoog slagingspercentage voor mij. Van die 20 selecties schoot ik 16 met de Sony 400mm f/4.5 GM. De overige vier maakte ik met de Sony FE 24-105mm f/4 G-zoomlens bij brandpunten variërend van 43mm tot 105mm. Een zware dag voor landschapsfotografie met een groothoeklens.

Wanneer ik door mijn bibliotheek kijk, is dit zelfs geen verrassing. Hoewel een 24-70mm, 24-105mm of 24-120mm-lens zeker een “must-have” onderdeel is van elke landschapsfotografiekit en het soort lens dat ik altijd heb gehad, verbaast het me hoe zelden ik de brede kant van elke zoomlens gebruik.

Er bestaan genoeg fotografen die verbluffende landschapsbeelden maken bij ultra-wide en wide-angle-brandpunten, maar ik hoor zelden bij hen. Wellicht doen zij inderdaad beter werk achter de lens. Misschien hebben zij ongelooflijke, bewonderenswaardige foto’s met 24mm en 28mm die ik in mijn portfolio zou willen hebben. Misschien heeft iemand zelfs gedaan wat ik voor onmogelijk houd: een werkelijk knallende ultrawide landschapsfoto.

Maar op zaterdag en op zo vele andere dagen in de afgelopen jaren zijn de foto’s waar ik het meest tevreden mee ben, de foto’s die ik het liefst vorm gaf en vastlegde, gemaakt met een telelens. Op een bepaald moment is het niet langer een uitzondering maar de regel: ik ben een telelens-landschapsfotograaf. Telelenzen zijn landschapslenzen.

I think all landscape photographers, even those who love their wide-angle lenses, should think about busting out a telephoto lens the next time they’re out in the field. Je zou kunnen verrast staan van hoeveel mooie, kleinere foto’s je kunt vinden verborgen in je brede composi­ties. Vereenvoudig de scène met een langere lens en kijk hoe het gaat. Als het niet anders is, is het gewoon leuk om te experimenteren. Ik heb in elk geval plezier gehad.