HIPA, de wereld’s meest winstgevende fotowedstrijd, maakte op 11 november in Dubai, de meest bevolkte stad van de Verenigde Arabische Emiraten, bekend wie de winnaars van 2025 zijn met het thema Power.
De hoofdprijs van $200.000 werd gewonnen door de Italiaanse fotograaf Gianluca Gianferrari voor zijn foto Etna’s Paroxysm, ingediend in de categorie Power. Een paroxysme is een vulkanische explosie van korte, maar intense duur, gekenmerkt door lava, gas en as-emissies binnen minuten of uren.
Dit is het veertiende seizoen van de jaarlijkse fotowedstrijd, die in de afgelopen twee jaar jaarlijks maar liefst $1 miljoen aan prijzengeld uitkeert over zes categorieën, met de laagste prijs drie maal $20.000 en de hoofdprijs $200.000. Er waren nog 15 andere prijzen variërend van $30.000 tot $100.000 om in totaal 22 gelukkige prijswinnaars die van over de hele wereld aanwezig waren te vieren.
PetaPixel schoof aan bij de grote winnaar, amateurfotograaf Gianluca Gianferrari uit Italië, terwijl de realiteit dat hij bijna een kwart miljoen dollar had gewonnen langzaam tot hem doordrong.
Getting to Photograph an Active Volcano
Gianferrari zat thuis ziek met koorts toen zijn vriend uit Toscane belde. Er was een uitbarsting op de Etna en hij wilde die graag fotograferen. De Etna aan de Siciliaanse kust, Italië, is een van ’s werelds meest actieve vulkanen en staat vrijwel voortdurend uit, waardoor uitbarstingen zelden krachtig of visueel lonend zijn.
Als gepassioneerde landschapfotograaf besloot hij de uitdaging aan te gaan en vloog hij vanuit zijn geboortestad Correggio, Italië (ongeveer 160 mijl ten zuidoosten van Milaan), samen met een lokale vriend naar Sicilië.
“Elke uitbarsting duurt twee tot drie uur, maximaal,” zegt Gianferrari, terwijl hij het gedrag van de vulkaan uitlegt. “Dus ik kan niet gaan, een vliegtuig pakken, een auto. Het is onmogelijk. Deze keer was het een vreemde paroxysme die een week duurde omdat het geen pieken had, maar traag intram.”
“Oké, ook al is het een kleine uitbarsting, geen probleem. We blijven samen en hebben plezier met de derde vriend erbij.”
De eerste twee dagen, beginnend op 1 december 2023, waren de gebruikelijke, saaiere, kleine routine-uitbarstingen, wat hen ertoe bracht zich af te vragen of ze de juiste keuze hadden gemaakt.
“Op de derde dag veranderde alles,” zegt Gianferrari terwijl de vulkaan uitbarstte met gewelddadige paroxysmen. “Zo brutaal, heel geluk. We gingen even wat eten en zagen toen dat het explodeerde. Kamera gepakt en terugrennen.”
Etna, de grootste vulkaan op het Europese continent met een hoogte van 11.165 voet (ongeveer 3.405 meter), bood drie Italiaanse vrienden een exclusieve voorstelling, aangezien er rond 21.00 uur slechts vier of vijf andere fotografen aanwezig waren toen Etna zijn top bereikte, met gouden lavastromen die langs de flank naar beneden stroomden.
Gianferrari maakte tijdens die drie beslissende dagen ruim 1.000 frames met zijn Sony A7R IV, met een Sony FE 200–600 mm F5.6–6.3 G OSS en zijn Italiaanse Gitzo Traveler Series 2-driestatief. De winnende opname van Etna’s Paroxysm bij 236 mm werd vastgelegd bij f/9, 1,3 s en ISO 640.
De fotograaf werd door de politie op een afstand van meer dan 1 kilometer gehouden, dus de 200–600 mm supertelezoom kwam van pas om een close-up van het ontploffende beest te krijgen.
“Het was zo winderig dat ik een plek bij een kleine muur moest opzoeken om laag te blijven en me te kunnen beschermen tegen de wind,” herinnert Gianferrari zich.
“Ik was opgewonden, echt opgewonden, want het was een droom. Ik had niet verwacht zo’n mooie uitbarsting te zien. En ik was ook emotioneel door het geluid dat ik hoorde, zo bruut. Het was mijn eerste. Het geluid is luid, als een aardbeving.”
“Vóórdat we echt dichtbij de vulkaan stonden. Dit is grappig: we begonnen wat pieken te fotograferen, en op een bepaald moment zei ik tegen mijn vriend die daar woont: ‘Het lijkt te regenen.’ En hij zei: ‘Het is geen regen, laten we meteen weggaan,’ want er viel lava-druppels, druppels zo klein dat ze de camera en de kleding konden beschadigen, want ik hoorde, tik, tik, tik [hij imiteert het geluid]. Ik dacht dat het regende.”
Dit zijn de enige beelden van een uitbarstende vulkaan van de fotograaf, aangezien eerdere reizen naar IJsland en de Canarische Eilanden in Spanje niet succesvol waren.
“In de eerste foto die we namen toen de lava-as op ons hoofd neerdaalde, voelden we wat warmte…
“We waren gekleed voor de berg, want het is een hoge berg, dus daar voelde ik me niet heet omdat we ver weg waren en er veel wind was. En Sicilië is een koude plek.”
The Quality of the RAW Image
Het RAW-beeldbestand werd bewerkt met Capture One, wat hij de afgelopen 7 jaar gebruikt. De fotograaf gelooft dat Adobe Lightroom nu net zo goed is, zonder echt verschil. Hij gebruikt Affinity, maar dat werd niet toegepast in dit winnende beeld. Topaz Labs werd gebruikt voor ruisreductie, maar tegenwoordig gebruikt hij het minder en meer van DxO.
De fotograaf maakte Etna’s Paroxysm in ongecomprimeerde RAW om de hoofdprijs te winnen van de Hamdan International Photography Award (HIPA), opgericht in 2011 onder het patronaat van de kroonprins van Dubai, Sheikh Hamdan bin Mohammed bin Rashid Al Maktoum.
“Dus, 61 megapixels. Nu heb ik de Five (Sony a7R V) en ik schiet zonder compressie verlies. Ik wil de maximale kwaliteit, omdat ik prints tot twee meter breed maak,” zegt de landschapskunstenaar.
“[Het is de] beste sensor samen met een R5 [Sony a7R V]. Het is dezelfde sensor als de a7RV, en dit is de beste sensor wat betreft beeldkwaliteit en scherpte. En ondanks wat iedereen zegt, dat de ISO ruisig is, vind ik niet dat het zo ruiserig is.”
Gianferrari voelt zelfs dat een Sony a7 IV met 33 megapixels een even goede foto had kunnen opleveren.
“Mijn vriend die hier woont heeft hier veel foto’s mee genomen met een Canon. Elke keer als er nu een paroxysme is, gaat hij ermee aan de slag en gebruikt een Micro Four Thirds-camera.”
“Ik denk niet dat er een 61-megapixel-camera nodig is, maar als je er een hebt, is het beter. Het is handiger als je iets zoals dieren fotografeert met veel detail. Maar voor deze foto is APS-C of Micro Four Thirds voldoende.”
Hij gebruikt een 32-inch monitor op een Mac en is trots om een pixelpeeper genoemd te worden. In deze winnende afbeelding waren de hooglichten voor de fotograaf belangrijker dan de schaduwen, omdat hij geen details wilde verliezen. Hij brak de belichting niet en gebruikte een afstandsbediening om de camera af te vuren terwijl hij zichzelf met zijn lichaam tegen de wind beschermde.
De fotograaf ziet een dubbele V-formatie in de afbeelding. De eerste omgekeerde V is de berg, en hieronder is nog een V-vorm.
“Het convergeren naar de dubbele V. Iedereen praat over orde. Mijn foto’s zijn orde: elk detail op de juiste plek, op het juiste moment. Anders ben ik niet tevreden.”
From Photographing Motorcycles to Landscapes
“Ik begon met fotograferen in de jaren zeventig omdat mijn oudere broer, twaalf jaar ouder dan ik, een passie voor fotografie had, mee ging doen aan wedstrijden, modellen en motorsport,” herinnert de winnaar zich. “Dus hij nam me op een dag mee naar Imola [circuit], misschien 1982. Ik herinner me het alsof het gisteren was. Toen was ik tien of elf jaar en hij leerde me hoe ik pan-actie op motorrijders kon doen.”
Gianferrari werkte 35 jaar bij een van ’s werelds oudste banken, Banca Monte dei Paschi di Siena, opgericht in 1472, als een functionaris die bedrijfsklanten bediende.
De bankier heeft een voorkeur voor landschappen maar heeft ook dieren gefotografeerd.
“Ik ben een natuurliefhebber, en fotografeer landschap mogelijk zonder huis of gebouw, ja misschien ooit, maar ik geef de voorkeur aan alleen de natuur. Drie of vier jaar geleden begon ik wat dieren, vogels en zo voort te fotograferen. Ik ben vorig jaar naar Kenia geweest en heb wat astrofotografie gedaan. Ik hou van het hoofdlandschap met de Melkweg.”
“Recent heb ik de komeet C/2025 A6 (Lemmon) gefotografeerd. Er ligt een beroemde berg op een uur afstand van mijn huis, en ik had deze opname drie of vier jaar gepland, veel tijd besteed aan bestudering. De juiste positie en het juiste moment vinden en de komeet fotograferen is moeilijk met een astro-tracker.”
A Winning Dream
Signore Gianferrari had niet verwacht in Dubai een prijs te winnen.
“Nee, hoor, want vorig jaar waren er vijf winnaars, klopt? De vierde en de vijfde winnen niets. Dus ik zei: ‘Oké, ik ga.’ Het is een ervaring. Ik ontmoet er ook wat nieuwe vrienden.”
“Maar ik zal zeker vierde of vijfde zijn. Toen belden ze en vertelden dat er maar drie waren, alleen derde, tweede en eerste, en ik zei: wow. Dus derde, ongelooflijk. Alles boven de derde was op dit moment een succes. Ik had het nooit verwacht [om de hoofdprijs te winnen].”
Zelf kan ik nog steeds niet perfect begrijpen wat er gebeurt. En of het nu werkelijkheid is of een droom. Iedereen, zeg ik, “alsjeblieft, word niet wakker.”
