Fotograaf Besteedde Jarenlang Aan Het Plannen Van Een Spectaculaire Zonsverduisteringsfoto

Een fotografe heeft de afgelopen twee jaar gedroomd van een bijzondere afbeelding van de totale zonsverduistering die deze zomer in Spanje plaatsvond. Ze heeft uiteindelijk haar meesterwerk voltooid.

Angel Fux heeft niet alleen maandenlang technisch voorbereid voor dit ambitieuze project, maar ze heeft ook naar schatting 15 uur besteed aan bewerkingssoftware om de afbeelding te perfectioneren.

Ze noemt het The Shadow Between. Het is een samengesteld beeld van meerdere panorama’s die Fux maakte vanaf een berg genaamd Pico Gilbo in Riaño, Spanje, op 12 augustus.

“Ik had nog nooit een totale zonsverduistering gezien of vastgelegd, maar ik ben in de loop der jaren steeds meer aangetrokken door hemelverschijnselen en ze op een creatieve manier willen uitbeelden,” vertelt Fux aan PetaPixel.

“Dus deze verduistering werd erg belangrijk voor mij. Ongeveer een jaar voor het evenement begon ik op zoek naar een landschap waarin ik me aangetrokken voelde (bergen) en dat in Spanje lag op de route van totaliteit.”

“Toen ik deze locatie zag en zag hoe die uitlijning met de verduistering samenviel, was ik dolblij en wist ik dat dit de plek zou worden waar het project zou plaatsvinden. Zo had ik al meer dan een jaar het visioen van deze afbeelding voordat het werkelijkheid werd,” voegt ze toe.

De afbeelding laat niet alleen het pad van de verduistering zien, maar vangt ook de tijdsverloop. De dag verandert in nacht, de zonsondergang gaat over in schemering, de hemel wijkt voor de sterren. Maar dit effect bereiken was buitengewoon ingewikkeld.

Op haar website legt Fux uit dat nadat ze haar locatie in de bergen had gekozen — wat inhield dat ze tot de top moest klimmen — ze begon met het maken van het ambitieuze beeld dat zij zelf een “creatieve interpretatie” van de zonsverduistering noemt.

Fux gebruikte een Nikon Z8 met een 400mm-lens om de close-up sequentie van de verduistering vast te leggen, terwijl een tweede opstelling het bredere landschap vastlegde. “We filmden de verduistering ook tegelijk op 600mm,” voegt ze daaraan toe.

Het “wij” waar Fux naar verwijst, is filmmaker Prince Berkoh, die een korte film met haar maakte. In samenwerking met Nikon hebben het tweetal een diep evocatief stuk gecreëerd dat precies uitlegt wat een zonsverduistering betekent en, breder gezien, wat de plaats van de mensheid in het Universum is.

“De lucht is altijd het ene ding geweest dat te groot is om te negeren en te nauwkeurig om toeval te zijn,” zegt Fux in de video hierboven. “Sterren die volgens een vast schema terugkeren, planeten die hetzelfde pad volgen jaar na jaar, en een Maan die perfect over een Zonneobject van 400 keer zijn grootte valt. Die afstemming heeft nooit opgehouden als een boodschap te voelen.”

Naast het vastleggen van de zonsverduistering, maakte Fux ook voortdurend opnames van het landschap, waardoor zeven panorama’s ontstonden die de basis vormden voor het eindwerk. De panorama’s vangen het uitgestrekte gezichtspunt van de avond tot in de duisternis en uiteindelijk de volgende ochtend.

De zonsverduistering viel bovendien samen met het toppunt van de Perseïden-meteorenzwerm; vallende sterren en heldere sterrenstelsels zijn aan de rechterkant van de afbeelding zichtbaar.

Een enorme nabewerking

Na het vastleggen van al haar beeldmateriaal was het tijd voor Fux om te beginnen met de bewerking.

“Het combineren van zeven panorama’s die onder radicaal verschillend licht waren vastgelegd, werd een van de meest ingewikkelde nabewerkingsoefeningen die ik ooit heb uitgevoerd,” zegt Fux.

Haar eerste plan was om de afzonderlijke panelen in Photoshop te stapelen, uit te lijnen en uiteindelijk samen te voegen in PTGui. Maar het laatste deel veroorzaakte juist het grootste deel van de problemen. “Ik worstelde ermee om de eerste panorama precies op de gewenste manier te laten samenvoegen,” zegt ze.

Fux probeerde vervolgens de tegenovergestelde aanpak: ze stak elk van de zeven panorama’s onafhankelijk samen, en probeerde daarna de zeven voltooide panorama’s boven elkaar in Photoshop uit te lijnen.

Maar ook dat werkte niet goed genoeg omdat elke onafhankelijke panorama-samenstelling iets andere projectie, vervorming en positionering opleverde.

Doorbraak

Dus deed Fux iets buiten de gebaande paden: in plaats van zeven aparte panorama’s te maken en die vervolgens te mengen, bouwde ze een nieuw panorama met panelen uit verschillende momenten van de dag.

“In feite vroeg ik de panorama-software om foto’s te kunnen samenvoegen die geleidelijk door compleet verschillende kleuren en belichting bewegen,” legt ze uit, terwijl ze aangeeft dat ze dacht dat het niet zou werken.

“Sommige frames waren voor zonsondergang vastgelegd. Anderen bevonden zich in het proces van donker worden. Weer anderen hadden te maken met een totaal ander licht.”

Tegen alle verwachtingen in werkte het. En nu had Fux een beginpunt om in Photoshop agressief te maskeren.

“De uitdaging ging niet alleen om het verbergen van naden tussen foto’s,” zegt ze. “Ik probeerde radically verschillende toestanden van licht en kleur naast elkaar te laten bestaan binnen één samenhangend landschap.”

“Ik wilde dat de kijker door de afbeelding kon bewegen en het gevoel kreeg dat er iets aan het veranderen was — om te herkennen dat het landschap aan de ene kant niet tot hetzelfde moment behoort als het landschap aan de andere — zonder dat de foto uit elkaar valt in zeven aparte secties.”

Maskers werden verfijnd, overgangen opnieuw opgebouwd, kleurrelaties in naburige secties werden gewijzigd, en aanpassingen aan de uitlijningen moesten worden gedaan om het meesterwerk af te maken.

The Shadow Between is verkrijgbaar als een beperkte oplage afdruk op de website van Fux. Meer werk van Fux is te vinden op haar website en Instagram.