Bijna 49 jaar nadat hij het ruim in werd gezonden aan boord van een Titan III-raket, kreeg NASA’s Voyager 2-welzijnsruimteverkenner opnieuw een software-update, ditmaal terwijl de snelle sonde zich al op bijna 13,3 miljard mijlen (bijna 21,4 miljard kilometer) afstand begeeft.
NASA heeft in de loop der jaren talloze software-updates naar Voyager 2 verstuurd, vaak om het gebruik van een van zijn tien aan boord zijnde wetenschappelijke instrumenten te verminderen of uit te schakelen. Telkens wanneer NASA een van Voyager 2’s instrumenten uitschakelt, verbruikt de ruimtesonde minder stroom. Hoe minder stroom hij gebruikt, hoe langer hij in staat is om iets te blijven doen.
Deze nieuwste update, met de bijnaam de “Big Bang”, schakelde tegelijk enkele van de door kracht gevoede apparaten van Voyager 2 uit en verving ze door energiezuinigere alternatieven, wat stroom bespaart en ervoor zorgt dat het ruimtevaartuig warm genoeg blijft in de ijskoude vacuüm van de ruimte om operationeel te blijven.
Zowel Voyager 1 als Voyager 2 worden aangedreven door radioisotoop-thermo-elektrische generatoren, die warmte van vervallend plutonium omzetten in elektriciteit. Deze plutoniumvoorraad holt voortdurend uit, en elk vaartuig verliest jaarlijks ongeveer vier watt vermogen. Begrijpelijk genoeg, na bijna een halve eeuw door de ruimte te vliegen, zijn de vermogensmarges van Voyager 2 extreem krap, waardoor het team voortdurend manieren moet vinden om vermogen te besparen en de missie net wat langer voort te zetten.
Zonder Big Bang zou NASA volgens zeggen een ander instrument volledig moeten uitschakelen op Voyager 2.
“De besparingen moeten genoeg vermogen opleveren om de drie [overgebleven] instrumenten minstens een extra jaar operationeel te houden,” aldus NASA.
NASA is van plan dezelfde update ook op Voyager 1 uit te voeren, die verder van de Aarde vandaan staat dan Voyager 2, ondanks dat hij enkele weken later werd gelanceerd. De koers van Voyager 1 gaf het een grotere boost van de zwaartekrachtsvelden van Jupiter en Saturnus, waardoor Voyager 1 sneller snelheid bereikte dan Voyager 2.
Op 10 december 2018 voegden Voyager 2 en Voyager 1 zich samen als de enigen door mensen gemaakte objecten die ooit de interstellaire ruimte hebben betreden, de ruimte tussen de sterren, op ongeveer 11 miljard mijl van de zon.
Het tragere pad van Voyager 2 stelde het in staat om alle vier de reuzenplaneten aan de rand van het zonnestelsel te bezoeken: Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus. Sommige van Voyager 2’s beroemdste foto’s zijn van deze planeten. Voyager 2 blijft het enige ruimtevaartuig dat Uranus en Neptunus ooit heeft bezocht.
Dankzij zijn Imaging Science System-camera’s, die aangepaste televisieachtige camera’s zijn die kleurbeelden langzaam scannen, regel voor regel, heeft Voyager 2 een enorme geschiedenis geschreven. Het ontdekte een veertiende maan bij Jupiter, tien nieuwe manen en een paar nieuwe ringen bij Saturnus, en vijf manen, vier ringen, en een “Grote Donkere Vlek” bij Neptunus.
Hoewel Voyager 1 de eer had om de “Pale Blue Dot” vast te leggen, staat buiten kijf dat beide Voyager-ruimtevaartuigen buitengewoon belangrijke foto’s hebben gemaakt en een ongekend tijdperk in de planetaire wetenschappen hebben ingeluid.
Affiliateverklaring PetaPixel-artikelen kunnen affiliate-links bevatten; wij kunnen een commissie verdienen als je via een link koopt.
