VSCO-gebruiksvoorwaarden uitgelegd: waarom ze zeggen dat ze je foto’s niet stelen

Veel fotografen zullen zich nog herinneren hoe Adobe zich bijna twee jaar geleden in een enorme controverse vond, toen fotografen opmerkten hoe invasief en vergaand de vernieuwde Gebruiksvoorwaarden van het bedrijf waren. Het bedrijf reageerde snel. Nu bevindt VSCO zich in een vergelijkbare positie, nu gebruikers aanwijzingen oppikken van enigszins zorgwekkende taal in de Voorwaarden van het platform.

Fotograaf Simon Migaj las dit weekend de Voorwaarden van VSCO en merkte op dat gebruikers VSCO het recht geven om de “naam, afbeelding, stem, of gelijkenis van elke persoon die in jouw Content voorkomt, geheel of gedeeltelijk, en in welke vorm, media of technologie dan ook, ongeacht of deze nu bekend is of in de toekomst ontwikkeld zal worden.”

Bovendien bevat de licentie ook “het recht” voor VSCO om “bepaalde Content te gebruiken voor Creator Promotion en om AI of machine learning-modellen te ontwikkelen, trainen en verbeteren zoals verder beschreven in onze Creator Content Standards.”

Het is hier vermelden waard dat VSCO al eerder nieuwe Gebruiksvoorwaarden heeft gepubliceerd die op 22 juni 2026 van kracht zullen worden, maar deze zijn in de relevante “License You Grant to Us”-sectie niet wezenlijk anders. Sterker nog, de taal die Migaj opmerkte, is helemaal niet nieuw.

Terms of Use Look Scary

Wie de Gebruiksvoorwaarden voor software werkelijk leest, weet maar al te goed dat de overeenkomsten er vaak ondraaglijk uitzien. Overweeg bijvoorbeeld het allereerste begin van de sectie “License You Grant to Us” in de VSCO-voorwaarden, of deze nu de huidige of de komende zijn.

“By using our Services, you grant us a royalty-free, sublicensable, non-exclusive, perpetual, irrevocable, worldwide license to use, reproduce, distribute, publicly perform, publicly display, and make derivative works of your Creator Content and AI Content (collectively, “Content”)… ”

Dit is standaardtaal. Dat op zich hoeft het niet minder beangstigend te maken, maar het stelt VSCO wel in staat om daadwerkelijk alles te doen met de inhoud die gebruikers op het platform uploaden. Zelfs het tonen van een afbeelding in een app vereist een licentie, vooral wanneer deze als miniatuur kan worden weergegeven, naar servers kan worden gestuurd, in verbonden apps kan worden weergegeven, enzovoort.

Zoals Adobe uitlegt na zijn controverse met de Gebruiksvoorwaarden in juni 2024, hebben softwarebedrijven een licentie op gebruikersinhoud nodig om essentiële diensten en softwarefuncties te leveren. Ze moet ook sublicensable zijn zodat bedrijven technologieën en diensten van derden kunnen benutten, zelfs als het gaat om backend-softwarearchitectuur.

Het probleem is dat bedrijven in grote lijnen vaak geen eenvoudige, mensenleesbare uitleg bij hun Gebruiksvoorwaarden opnemen, vooral bij de delen die onaangenaam klinken. Welke fotograaf voelt zich meteen prettig bij het overdragen van een onherroepelijke, levenslange royaltyvrije licentie voor zijn werk, zonder te begrijpen wat dat precies betekent? Geen enkele fotograaf, precies.

“Over de taal ‘royalty-free, sublicensable, perpetual’: dit is functioneel gezien vereist voor elk platform dat door gebruikers geüploade inhoud toont,” vertelt VSCO’s CEO Eric Wittman aan PetaPixel. “Zonder deze voorwaarde zouden we je foto’s niet legaal kunnen weergeven op verschillende apparaten, zou je je profiel publiek kunnen delen, of de ontdekkingstoepassingen voor fotografen kunnen bouwen. Deze taal beschermt ons vermogen om te opereren, niet om te misbruiken.”

Het Recht op Gelijkenis

De grotere zorg is echter dat de Terms of Use van VSCO verder gaan dan alleen de standaard licentievraag. Hoewel het bedrijf, en elk bedrijf, de Terms of Use op een manier zou moeten toelichten die logisch is voor de gemiddelde gebruiker die zeker geen jurist of tech-expert is, bevat de Terms of Use van VSCO meer verontrustende taal dan de algemene licentietaal hierboven.

De Terms of Use van VSCO geven het bedrijf het recht om meer te doen dan alleen een geüploade foto te gebruiken. Het bedrijf claimt ook het recht op de “naam, afbeelding, stem, of gelijkenis van elke persoon die in jouw Content voorkomt, geheel of gedeeltelijk, en in welke vorm, media of technologie, ongeacht of deze nu bekend is of in de toekomst ontwikkeld zal worden.”

“Deze taal voorziet in een vrij standaard licentie met betrekking tot het recht op publiciteit. Jouw ‘right of publicity’ geeft je controle over hoe jouw naam, gezicht of stem wordt gebruikt,” vertelt Sara Lee, General Counsel van VSCO, aan PetaPixel.

“We vragen toestemming om deze aspecten van de inhoud van makers te gebruiken zodat we content kunnen tonen en uitlichten en ons platform kunnen verbeteren, onder meer in zoekfuncties, feeds, gepresenteerde content, en in toekomstige nieuwe manieren om een rijkere ervaring op VSCO te bieden. Om het duidelijk te maken, betekent dit niet dat VSCO jouw werk of publiciteitsrechten bezit of er alles mee kan doen wat we willen. De inhoud die jij als maker plaatst blijft van jou.”

“We respecteren altijd de privacy-instellingen van makers en geven ook attribu¨tie (meestal door de gebruikersnamen van de makers te verwijzen) waar van toepassing.”

Zoals fotografen pijnlijk hebben moeten leren, is het bijna onmogelijk te voorspellen wat een bedrijf met beelden kan doen waarover het de licentie heeft. Vooral als het gaat om technologie die nog niet bestaat. VSCO dekt hier zijn basis en houdt de regels extreem open-ended op een manier die sommige fotografen terecht zorgen baart. Dat betekent natuurlijk niet noodzakelijkerwijs dat er iets kwaadwilligs gebeurt, maar het is wel belangrijk dat mensen volgen hoe bedrijven aangeven hun inhoud en data te zullen gebruiken.

VSCO en AI-Training

VSCO is historisch gezien transparant geweest over zijn relatie tot AI, waaronder een nieuwe campagne die echte, menselijke creativiteit versterkt.

De relatie van het bedrijf met AI en transparantie is niet veranderd. De taal in de Gebruiksvoorwaarden van VSCO die uiteenzet hoe het bedrijf gebruikersinhoud kan gebruiken om “AI- of machine learning-modellen te ontwikkelen, te trainen en te verbeteren…” bevat een aanzienlijke kanttekening die het overwegen waard is.

“VSCO gebruikt geen inhoud van betalende abonnees voor AI-training, noch is hun inhoud aan derden gelicentieerd. Punt uit,” vertelt Wittman aan PetaPixel. Het is hier vermeldenswaard dat, zoals VSCO eerder heeft gezegd, het bedrijf wél AI traint met inhoud die is geüpload door niet-betalende VSCO-abonnees.

“Voor niet-betalende leden wiens inhoud publiek wordt geplaatst, mogen we die inhoud gebruiken om AI-ondersteunde functies op het platform te ontwikkelen en te verbeteren. Dit komt overeen met hoe de meeste creatieve platforms opereren, en het is de reden waarom de licentietaal bestaat. We willen hier eerlijk over zijn in plaats van eromheen te draaien.”

Wittman zegt dat hoewel veel van de taal in de Terms of Use van VSCO doelbewust breed is, het bedoeld is om de basis van het bedrijf te dekken voor vrij standaard functionaliteit.

“De juridische omkadering is breed uit nodige reden, maar wat het werkelijk dekt is het runnen van het platform, het mogelijk maken van ontdekkingen, het personaliseren van ervaringen en het verbeteren van AI-functies,” legt Wittman uit. “Dat betekent niet dat VSCO jouw foto’s bezit of ze kan verkopen.”

Een praktisch voorbeeld. Wanneer een fotograaf naar een foto op VSCO kijkt, toont de app een reeks visueel vergelijkbare afbeeldingen als aanbevelingen. Deze aanbevelingsmotor wordt aangedreven door machine learning, wat licenties nodig heeft om te ontwikkelen, inclusief die van VSCO-gebruikers die gratis lid zijn.

Wittman weet dat niet elke fotograaf akkoord gaat met welk niveau van AI-traning met zijn inhoud.

“We respecteren dat perspectief,” zegt Wittman. “Wat we wel kunnen beloven, is transparantie over wat we werkelijk doen, in plaats van ons achter vage beleids­talen te verschuilen.”

Als VSCO-gebruikers niet willen dat hun inhoud wordt gebruikt voor AI-training, moeten ze ofwel een betalend lid zijn of, als ze een gratis gebruiker zijn, geen inhoud publiek uploaden. Dat zijn op dit moment hun enige opties.

Vertrouwen is een belangrijk onderdeel van de vergelijking

Juridische taal leest zelden prettig. Het klinkt bijna altijd beangstigend, alsof de gebruiker zijn hele leven aan een bedrijf verpandt om een app of website te gebruiken. Het klopt zeker dat mensen bij het gebruik van een platform aanzienlijke rechten opgeven. Een fotografie-platform kan niet bestaan zonder licentierechten om de beelden van mensen weer te geven.

Met uitzondering van marketingmaterialen, wat VSCO hier uitlegt, laat het bedrijf geen foto’s zien die gebruikers hebben geüpload op een ongebruikelijke manier. VSCO verkoopt de foto’s van gebruikers niet aan de hoogste bieder en verhindert fotografen niet om hun werk zoals gebruikelijk te blijven doen met beelden die ze op VSCO hebben geüpload.

Toch zouden bedrijven nog steeds manieren moeten bekijken om rechtstreeks met de gemeenschap in contact te komen, waaronder het uitleggen van de Gebruiksvoorwaarden in klare taal die precies aangeven wat ze betekenen. Fotografen geven veel om hun werk, zoals ze behoren te doen, dus ze moeten weten wat een bedrijf belooft te doen, of, belangrijker nog, juist niet te doen met hun foto’s. Dit is een gebied waar de huidige en komende Gebruiksvoorwaarden van VSCO tekortschieten.

Het bedrijf heeft de afgelopen jaren heel wat dingen goed gedaan en hard gewerkt aan nuttige tools en diensten voor fotografen, maar dat betekent niet dat er geen ruimte voor verbetering is.

Om het maar even helder te houden: fotografen die geen rechten of licenties op hun foto’s willen overdragen, kunnen geen sociale media gebruiken of de meeste fotobewerkingsapps. De Gebruiksvoorwaarden van VSCO zijn niet uniek, verre van dat. Wie de Gebruiksvoorwaarden op platforms zoals Instagram of Reddit leest, zal bijvoorbeeld aanzienlijke overlap aantreffen. Hetzelfde geldt bijna universeel.

Desalniettemin blijft het belangrijk om te begrijpen wat bedrijven met foto’s kunnen doen, vooral nu bijna elk bedrijf bezig is met de ontwikkeling van AI. Het is ook essentieel dat mensen weten wat bedrijven met hun data doen. Het is ook belangrijk voor mensen om te beslissen in welke mate ze een bedrijf vertrouwen. Dat is een aanzienlijk onderdeel bij de omgang met elk bedrijf.

Fotografen zouden de Terms of Use moeten lezen, bedrijven moeten onderzoeken en bepalen wat ze bereid zijn op te geven om de platforms en diensten te gebruiken die ze mooi vinden. Het is een volstrekt redelijke reactie om een benadering van licenties of data van een bedrijf niet te accepteren en hun producten en diensten niet langer te gebruiken. Niets mis mee.

Toch is het ook belangrijk voor fotografen om zich ervan bewust te zijn wat elke grens die ze trekken kan betekenen voor hoe ze hun werk online daadwerkelijk kunnen delen.